Het is even geleden dat ik voor het laatst een blog gepost heb. Ben ik druk geweest, nee niet echt. Ik heb gewoon gewerkt en uiteraard wat geverfd in het weekeind. In 2008 ben ik voor mijn werk naar China geweest. Ik heb daar mijn voeten destijds laten masseren. Tegen het eind van de de twee week durende reis kreeg ik last van mijn enkels. Met name in de ochtend waren ze erg stijf. Dit werd steeds erger. Aangekomen in Nederland had ik ook last van mijn ogen. Ik dacht dat het kwam door de droge lucht in vliegtuigen en het in slaap vallen met mijn lenzen in. Een dag na terugkomst kon ik mijn lenzen niet meer inhouden. Het deed gewoon te veel pijn. Niet heel veel later kon ik ook bijna niet meer lopen. Dit was het punt waarop ik besloot naar de huisart te gaan. De vervangende huisarts stuurde mij door naar het ziekenhuis voor een longfoto en een hartfilmpje, uiteraard werd er ook wat bloed afgenomen. Op het moment dat ik het ziekenhuis uitliep en mijn telefoon weer aanzetten kreeg ik een voicemail binnen van de huisarts. Ik moet hem zo spoedig mogelijk terug bellen. Dat deed ik en ik werd vriendelijk verzocht naar zijn praktijk te komen. Daar aangekomen werd mij uitgelegd dat de ziekte van Besnier & Boeck ook wel bekend als sarciodosis was vastgesteld. Een zeer zeldzame ziekte waarvan vrij weinig bekend is. Men weet dat er spontaan ontsteking aan gewrichten en organen plaatsvinden maar waarom en hoe daar heeft men geen idee van. Ik kreeg in een injectie toegediend die de ontsteking in mijn enkels zou verhelpen. Daarnaast moest ik vooral gezond leven werd mij verteld. Ik heb er eigelijk sinds 2008 na mijn weten niet heel veel last van gehad. In de zomer van 2008 en 2009 had ik nog weleens erg benauwd al was het slechts 20 graden buiten. Daar heb ik de laatste twee jaren minder last van gehad.
Twee weken geleden op een vrijdag deed ik ,zoals ik enkele ochtend doe, mijn lenzen in. Het voelde niet lekker. Het leek alsof mijn linker lens in mijn rechter oog zat en andersom. Mijn enkels waren, de laatste paar dagen, 's morgens iets aan de stijven kant waardoor ik even niet ben gaan hardlopen. Het leek me beter mijn enkels even niet te zwaar te belasten. Toen ik die vrijdag avond thuis kwam heb ik mijn bril opgedaan. Ik heb s avonds nog andere lenzen geprobeerd omdat we naar een feestje gingen. Ook dat hielp niet. Ik zag werkelijk niets. Toen vielen alle puzzel stukjes op de juiste plaats. De enkels en de ogen, ik zal wel weer last hebben van sarciodosis. Ik heb de afgelopen twee weken dus rustig aan gedaan. En sinds afgelopen vrijdag heb ik mijn lenzen weer in. Ik ga vanavond weer naar de sportschool om wat te lopen en wat op de crosstrainer te doen. Ik heb gevoel dat het weer wat beter gaat. Nu hopen dat het zo blijft. Het heeft de zoektocht naar een ziektekosten verzekering overigens wel versnelt. We hebben echter nog geen beslissing genomen, maar dat gaan we zeker doen aankomende week.
Dan maar weer snel naar mijn verf rubriek. Als dit in het Engels geschreven was had Home depot mij inmiddels al meerdere malen contact om op hun verf afdeling te werken. Maar helaas er werkt geen Nederlandse verfscout bij HD. Katie en haar moeder hadden een kleur rood uitgezocht voor op een muur in de woonkamer. Op een zaterdagochtend begon ik dan maar. Eerst maar de randjes doen, uiteraard heel voorzichtig want als ik mijn rode kwast het plafon zou raken dan kon ik het hele plafon doen. Daar had ik helemaal geen zin in.
Na de eerste lag zag het er niet uit. Het was werkelijk waar niet om aan te zien. Er zat heel veel kleurverschil dus de "banen" die ik geverfd had. Snel maar een twee laag erop. Nou dat leek eerst beter te zijn maar helaas. Na een klein uurtje zag dat er ook niet uit. Alsof een klein kind de muur had geverfd. Het was inmiddels vijf uur en er stond bezoek voor de deur. Snel het spul aan de kant en tv weer aangesloten voor Katie thuis kwam. Daarna toch maar eens opzoek gegaan naar tips op het internet. Al snel bleek dat rood een van de moeilijkere kleuren is om te verven. Dat wist ik niet, anders was ik er nooit aan begonnen. Katie was het uiteraard wel maar die had wijs haar mond gehouden, anders zou er helemaal geen rode muur komen. Maar goed ik was er aan begonnen en zou het dus ook afmaken.
De volgende ochtend weer met goeie moed de rode verf gepakt. Laag na laag heb ik erop gesmeerd tot de verf zo goed als op was. Dit zag er toch een heel stuk beter uit. Uiteindelijk zijn er zes lagen opgegaan. Het verbaasd me dat de muur er nog staat! Ik moet hier en daar nog een klein beetje de boel bijwerken maar over het geheel ben ik er best tevreden mee. Diezelfde dag heb ik ook de keuken voor een groot deel geverfd. De week erop het ik de rest van de huiskamer gedaan. Gisteren heb ik de deurframes van de deuren in de gang beneden gedaan. We hebben daar vijf deurframes en het kost nog al wat werk om ze goed wit te krijgen. Ook heb ik alvast een deur gedaan. Al met al schiet het op. Wanneer ik de gang beneden af heb moet ik de gang boven, de badkamer boven en onze slaapkamer nog doen. Dat lijkt heel wat maar ik verwacht het in drie weekeinden helemaal af te hebben. En dan is het tijd voor bezoek uit Nederland en kerst!!! Hooo Hoooo Hooo!
