From the East to the West coast

Het is inmiddels alweer even geleden maar hier is dan toch weer een update. Eind mei zijn Katie en ik voor een paar dagen naar Myrtle Beach geweest om de batterijen weer even op te laden. Ik hoefde slechts een paar dagen vrij te nemen om dat het in de week van memorial day viel. Omdat Katie haar auto niet helemaal je van het is en de familiebus waar ik in rij te veel brandstof gebruikt besloten we dit jaar maar een auto te huren. Met een Volkswagen passat en de radio via de telefoon op Nos langs de lijn reden we op zondag richting het strand. Vorig jaar hadden we een appartement gehuurd, dit jaar hadden we voor een hotelkamer gekozen. Katie had extra betaald om ervoor te zorgen dat we wel een beetje een uitzicht op de zee hadden. En zoals je kunt zien was het uitzicht redelijk. We hebben eigelijk niet heel veel bijzonders gedaan de paar dagen dat we er waren. We hebben voornamelijk aan het zwembad gehangen en veel gegeten en gedronken. Al met al was het wel lekker om lekker aan het zwembad te liggen met een colatje bourbon. Volgend jaar gaan we waarschijnlijk iets anders doen met de zomer. Twee keer achter elkaar Myrtle beach was namelijk iets te veel van het goede.

 

 

 

De week na mijn vakantie had ik een aantal dagen sales meetings en de week erop ben ik naar San Diego gegaan voor mijn werk. We stonden daar op een show. Ik zou echter maar een dag aanwezig zijn op de show. Ik zou de andere dagen klanten bezoeken in de buurt van San Diego/ Los Angeles. Dat is verder allemaal goed gegaan op een ding na. Ik vertrok donderdag rond de middag richting de Mexicaanse grens. Ik zag overal bordjes toll staan en dacht laat ik mijn portemonee alvast maar tevoorschijn halen. Toen bleek echter dat ik deze helemaal niet bij me had. Ik dacht ach je we zien wel hoe het afloopt. Ik had gelukkig wel mijn paspoort bij mij. Toen ik eenmaal bij een betaalhokje aankwam bleek het allemaal niet zo’n probleem. Ik kreeg een foldertje mee hoe ik alsnog kon betalen. Vrijdag ben ik samen met mijn manager op pad geweest. En ben ik dan eindelijk naar een In-Out-Burger geweest. Ja het was lekker maar ik vind Backyard Burger nog net iets beter. Verder moet ik zeggen dat ik San Diego erg leuk vind en mooi vind. Er liepen wel een paar rare mensen op straat. Zo liep er een onspoorde vrouw woensdag ochtend op straat die het nodig vond het jurk omhoog te trekken. Op donderdagochtend werd ik weer eens nageschreeuwd door een zwervers. Iets wat mij een aantal jaren geleden in Chicago  ook al eens overkomen is. Donderdag avond hadden we een feestje van een klant van ons. Die had de Hard Rock afgehuurd en Eddie Money ingehuurd. Nou na de two tickets in paradise en take me home tonight mocht Eddie Money en zijn ladies from the 80’s van mij wel vertrekken. De man zag er niet kern gezond, maar goed verder was het wel gezellig. Ik kwam zaterdag avond pas terug dus ik had een kort weekeind. Afgelopen woensdag ben ik met een collega richting Columbus OH gereden voor een meeting met Wendy’s op donderdag ochtend. Dat verliep verder ook allemaal goed. Vandaag heb ik lekker een beetje in mijn stoel gehangen en emails beantwoordt. Het is nu rond vier uur en ik ben van plan zo via de achterdeur er van door te gaan. Ik heb het wel gezien voor deze week. Volgende week ga ik naar Washington DC toe voor een paar dagen en die week erop ben ik in Texas.

 

 

 

 

 

 

 

 

Vakantie, Kerst en werk.....

Het is weer twee maanden geleden dat ik voor het laatst iets geschreven heb dus hier komt een broodnodige update. 

Laat ik beginnen met mijn werk bij de gitaarwinkel. Kerst is voor retail altijd de maand waarin het moet gebeuren. Dat begint meestal zo rond Blackfriday en normaal wordt het alleen maar meer tot midden januari. In januari heb je namelijk nog de mensen die spullen kopen van het geld wat ze voor kerst gekregen hebben. Ik was zo aardig geweest om te werken tot en met kerstdag en daarna pas op vakantie te gaan. Maar ik moet heel eerlijk zeggen dat kerst erg tegen viel. Begrijp me niet verkeerd het was niet slecht maar ik had er meer van verwacht. De twee weken die ik op vakantie was is het een week druk geweest. De tweede week had men zoveel tijd dat men uit verveling maar is gaan opruimen. De eerste week was het trouwens ook niet zo heel druk. Maar het probleem hier is een beetje de mentaliteit waar het er bij sommige nogal aan schoort. Een van de hoofdreden voor mijn vertrek trouwens. Als Ebay afdeling verkopen wij meer alles de retailstore en de andere internet afdeling. Ondanks dat wordt er van ons verwacht dat wij voor de rest lopen. Ja dat lijkt mij de omgekeerde wereld. Maar goed blijkbaar telt hoelang je hier werk en niet wat je presteert. Ach ik hoef me er gelukkig allemaal niet druk meer om te maken. Ik heb namelijk een nieuwe baan. 

In mijn laatste blog schreef ik al over Kaba Mas en dat ik mijn verwachting een beetje probeerde te temmen. Op 7 december kreeg mijn sollicitatie een vervolg. Orlando (de man die het eerste interview afgenomen had) had een interview voor mij geplant met Mr Michael de Sr Sales manager. Michael werkt vanuit Salem NC maar komt geregeld naar Lexington toe. Hij was erg druk op 7 december en dat liet hij wel blijken ook, hij liet mij namelijk een ruim uur wachten. Maar goed dat hoort er allemaal bij. Het gesprek was kort maar krachtig. Geen noem je vijf sterke en zwakke punten. Gewoon wat heb je gedaan, vertel iets over jezelf en hij gaf een beschrijving van de baan en wat Kaba verwacht van haar personeel. Een week daarna ontving ik een assignment in mijn email. Ik dacht dat het spam was maar dat bleek ik mis te hebben. Orlando belde mij een paar dagen later en vroeg hoe het met mij ging en of HR al contact met mij had opgenomen. Ik zei dat ik van HR niets vernomen had. Daarnaast vroeg hij of ik een assignment ontvangen had. In het begin ging er niet eens een lampje branden maar een uur later dacht ow verrek. Tijdens mijn gesprek met Orlando gaf hij al aan mij te willen aannemen en mee naar Las Vegas te willen nemen op 14 januari voor een beurs. Het duurde even maar toen drong het me door dat ik een baan aangeboden kreeg. Nu moest ik alleen nog een salaris voorstel krijgen. En om eerlijk te zijn dat heeft me nog nooit zo weinig geintresseerd als nu. Ik wil gewoon iets doen wat ik leuk vind en dat salaris komt vanzelf wel. Maar goed ik heb Orlando een email gestuurd met dagen waarin ik beschikbaar was om langs te komen op kantoor in Lexington voor ik op vakantie ging. Echter geen reactie. Meneer was op vakantie tot 2 januari. In die week heb ik de test gemaakt. Het viel best mee, alleen het engels taal deel was wat moeilijk voor mij, de persoonlijkheid vragen en het statistiek deel vielen wel mee. Ik kwam de test uit als the complete person. Daar moest ik wel om lachen en die heb ik dan ook gelijk naar Orlando doorgestuurd. Op vakantie kreeg ik dan eindelijk bericht terug van Orlando. Hij zou samen met Mr Michael naar mijn resultaten gaan kijken op 3 januari en dan zou ik het wel horen. Een paar dagen later kreeg ik een email dat HR contact met mij op zou nemen. Ondanks dat ik HR en Orlando mijn Nederlandse telefoon nummer gegeven had, bleef het stil. Op 7 januari kreeg ik dan eindelijk een email van HR dat men mij had geprobeerd te bereiken maar zonder succes. Ja niet zo vreemd mijn telefoon doet het niet in Europa. Voor ik weg ging heb ik zelfs nog een voicemail achter gelaten voor HR waarin ik dat aangaf. Maar goed ik zat op het moment van het ontvangen van de email in Rome aan de tweede fles wijn. Ondanks dat wilde Katie dat ik hun zou bellen. Ik naar het hotel en gewapend met een pen en stuk papier bellen. Nou ik heb het wel tien keer geprobeerd maar alleen maar voicemail. Mevrouw HR lag denk ik thuis al op de bank. Ik had Orlando de avond ervoor gemaild of ik nou verwacht werd op 10 januari of niet. Ik had mijn schoonouders namelijk nog niets verteld. Maar toen kwam eindelijk de verlossing op 7 januari in de lobby van het Palatino hotel in Rome ontving ik een mailtje waarin hij aangaf dat ik de 21st kan beginnen als ik het aanbod van HR aan zou nemen. Toen heb ik maar een champagne fles gekocht, want ik had de hoop bijna opgegeven. HR stuurde mij de volgende dag een mailtje waarin ze aangaf contact met mij op te nemen als ik weer terug in Amerika was. Op donderdag 10 januari was ik druk aan bellen voor pasfoto's voor een nieuw Nederlands paspoort. Deze hebben namelijk andere afmeting als pasfoto's voor een Amerikaans paspoort. Nadat ik fotograaf drie ophing (niet letterlijk) ontving ik weer een email van HR dat men mij niet bereiken kon. Ik heb ze direct terug gebeld en tijdens dat gesprek ontving ik dan eindelijk een aanbod. Het aanbod was iets beter als ik verwacht had dus dat was positief. We moesten alleen nog een datum zetten voor de drug test en het doornemen van de benefits. Ik stelde maandag voor en dat vond mevrouw Pearl allemaal goed. Gisteren ochtend heb ik me om negen uur gemeld en heeft mevrouw Pearl in een gesprek van een uur mij verteld over de benefits. Ik was erg verbaasd over het aantal betaalde vakantie dagen. Ik heb drie weken die ik vrij mag plannen en dan acht geplande vakantiedagen, wat uitkomt op 23 betaalde vakantiedagen. Daarnaast betaald men mee aan mijn pensioen, levensverzekering en ziektekosten voor zowel Katie als ik. De drug test was wel grappig, ik ga ervan uit dat dat allemaal goed is. Nadat ik Orlando had gemaild dat alles rond was ontving ik een email van hem met daarin de planning voor de eerste weken. Ik begin met een training in Lexington, daarna een training in Salem NC. Daarna weer een training in Lexington en dan daarna een beurs in Phoenix. De eerste maand is dus alweer vol gepland. Maar ik heb er veel zin in. Ik ben gisteren al begonnen met het bestuderen van de verschillende product groepen en dat gaat me allemaal goed af. Mijn schoonouders reageerde geluk redelijk positief op mijn vertrek. Wat mij positief verrasten. Nog een paar dagen hier en dan kan het echte werk beginnen. 

Na anderhalf jaar niet meer in Nederland geweest te zijn was het dan zover op kerstdag. Om twee uur kwamen we aan op het vliegveld van Lexington om vanuit daar naar Chicago te vliegen en over te stappen op de vlucht naar Amsterdam. Helaas, die kerstdag hebben we Lexington niet verlaten. Toen we aankwamen had men het over een half uur vertraging maar dat werd iets meer. Katie en ik waren er goed ziek van toen we om 11:30 buiten stonden te wachten op de moeder van Katie die ons weer zou ophalen van het vliegveld. De volgende dag hebben we het opnieuw geprobeerd nu via Detroit en United had ons overgeboekt naar Delta vluchten. Zowaar ging alles goed en kwamen om zes uur s ochtend in Amsterdam aan. Jorrit en Marjolein hebben ons daar opgehaald en na anderhalf uur kwamen we aan in Deventer. Na de koffers uit de auto gehaald te hebben zijn Katie en ik richting mijn ouders gereden waar mijn opa en oma ook waren. Daar hebben we koffie gedronken en daarna zijn we weer richting Jorrit en Marjo gegaan. Wij zouden daar namelijk onze tijd in Nederland verblijven. Die dag zijn we naar Bakkerij Bart gegaan. Dat is namelijk Katie haar favorieten sandwich winkel. Ook hebben wat biertjes in de stad gedaan. S avonds hebben we gegourmet en zijn we rond tien uur naar het mandje gegaan. Verder hebben we die week oud en nieuw gevierd met vrienden wat heel gezellig was en zijn Katie en ik naar Duitsland geweest waar we een nacht in een kasteel verbleven. Het kasteel was echt heel erg gaaf. Ik zal binnenkort wat foto's plaatsen. Er was een minpuntje, Katie werd s avonds ziek en voelde zich ook de volgende ochtend niet heel lekker. Ik denk dat het de ziekte van Vino Blanco was. Maar goed, ik kan het mis hebben lol. We zijn ook nog naar Rome geweest. Voor de tweede keer in mijn leven vloog ik met Easy jet en dat viel niet tegen. Een binnenlandse vlucht in Amerika is slechter. De vlucht begon trouwens met ellende, want het neuswiel functioneerde niet helemaal goed. Maar na 20 minuutjes stonden we alsnog op de polderbaan voor take off. Rome was echt heel erg mooi en het verbaasde mij trouwens hoe goedkoop het eten en drinken was rond alle touristisch attracties. Voor 15 Euro had je goed te eten en te drinken naast bijvoorbeeld had colosseum. De mensen van het hotel waren echter wel buitengewoon onbeschoft. Misschien ben ik in Amerika ook wel iets te verwent mbt gastvrijheid en customer service. Bij zowel het in als uitchecken stond met lekker met elkaar te lullen ipv bijvoorbeeld te vragen hoe mijn verblijf geweest was. De wifi waar je voor moest betalen, deed het alleen als je op de pot zat van de bijna middeleeuwse badkamer. De laatste avond sliepen we op het vliegveld in Amsterdam. Daar hebben we nog wat met mijn ouders gegeten en de volgende ochtend stond we om negen uur in te checken om terug naar Amerika te vliegen. Het was de eerste keer dat ik met mijn green card reisde en dat verliep allemaal goed. Ik moest trouwens wel mijn vinger afdrukken afgeven en zeggen waar ik werkte en hoelang ik weg was geweest, maar goed het zal wel. 

Al met al heb ik het heel erg naar mijn zin gehad. Het was leuk om weer even in het kikkerlandje te zijn maar er waren ook wel dingen die ik miste. Op nieuwjaarsdag wilde we bijvoorbeeld een broodje gaan eten ergens. Misschien een bloody marry drinken omdat je toch wel last hebt van de nodige biertjes die je de nacht ervoor genuttigd heb. In Nederland is er slecht een optie en dat is een AC restaurant langs de A1. Ook romantisch maar toch anders. lol. Katie was na twee weken toch wel uitgeteld en die hoopte op donderdag en vrijdag uit te kunnen rusten. Maar goed manlief besloot dat we naar Chicago moesten voor een nieuw paspoort. Ik moet namelijk veel reizen voor mijn nieuwe baan en mijn paspoort verloopt in mei. Sommige landen eisen dat je paspoort minimaal 6 maanden geldig is bij binnenkomst. Dus moest ik even een nieuw paspoort halen. Als is goed gegaan en met zo'n drie weken krijg ik als het goed is bericht dat ik mijn oude paspoort naar Washington moet sturen en zij sturen mij dan mijn nieuwe paspoort naar Lexington op het moment dat zijn mijn oude paspoort ontvangen hebben. Het jaar is dus goed begonnen. Het belooft een mooi jaar te worden waarin hopelijk Katie afstudeert in mei en ik met een nieuwe uitdaging begin volgende week. Bij deze wens ik iedereen nog een gelukkig nieuwjaar en al het beste voor 2013.

Hier ben ik weer....

Het laatste bericht dateert inmiddels weer van bijna twee maanden geleden. Ik ben inmiddels jarig geweest en druk geweest onze kerstvakantie te plannen. Daarnaast ben ik op het werk heel erg druk en ben ik ook druk opzoek naar ander werk. De kerstmaanden zijn de maanden waarin in de retail business het geld verdient moet worden. Blackfriday is een dag waarop een hoop verkocht kan worden, mits je het goed aanpakt.

James en ik zijn in het begin van november begonnen met praten over blackfriday. Wij hadden onze ideeen wel redelijk klaar maar de rest, incl ome Bob, hadden er allemaal toch niet echt over nagedacht. Op dat moment druk je je eigen ideeen er gewoon doorheen. Dat hebben we dan ook gedaan. Ik zal niet te veel in details treden maar we hebben drie dagen nodig gehad om alles de deur uit te krijgen. Dag record, maand record alles werd verbroken. Iets waarop we best trost zijn. Al is het jammer dat je hier nooit echt voor bedankt wordt. Nee ze weten hier niet hoe je het personeel moet motiveren. Een van de redenen waarom ik hier ook echt na kerst niet meer wil werken. Ik denk dat ik nog nooit ergens met zoveel tegenzin (op sommige dagen) heb gewerkt. Al verkopen we morgen elke gitaar die we hebben, voor twee keer de normale prijs, dan nog is het niet goed genoeg. Daarnaast lijkt het wel of je hier gestraft wordt als je wilt werken. We zitten inmiddels op het punt waar we meer verkopen dan en de retail winkel en de online winkel samen. Dit betekent nog steeds dat wij het meeste werk moeten verrichten. Maar goed dat zal nooit veranderen en dan wordt het tijd om weer opzoek te gaan naar wat anders. Ik ben drie weken geleden weer begonnen met het zoeken van een nieuwe baan. Twee dagen later had ik een interview staan bij Kaba Mas, een slotenboer gevestigd in Lexington, voor een baan als sales manager. De omschrijving van de baan was erg beknopt, slechts vier zinnetjes. Maar goed het leek me wel wat dus op zondagavond mijn huiswerk gedaan en maandagochtend met frisse moed die kant op. Ik had een gesprek met een rustige man rond die veertig. Absoluut geen snelle verkoopjongen. Nu bleek al vrij snel dat het meer om accountmanagement gaat en het zoeken van nieuwe grote accounts. Dus niet de hele dag Jan en alleman opbellen om afspraken te maken. Iets wat mij absoluut niet aanspreekt. Het gesprek liep erg goed. Ik had zelf een soort presentatie gemaakt om beter uit te leggen wat ik het verleden gedaan heb. Dit had ik nog niet eerder gedaan en ik kreeg daar ook een complement voor. De man vertelde mij dat er 150 reacties waren geweest en dat hij er daarvan vier uitgekozen had, waaronder ik dus. Als ik de baan zou krijgen zou ik samen met hem verantwoordelijk worden voor Amerika en Canada. Daarnaast is er een andere salesmanager die de rest van de wereld verantwoord. Dat lijkt erg veel maar dat valt wel mee omdat men in de meeste landen een verkoopkantoor heeft. Na een uurtje stond ik weer buiten met een heel goed gevoel. De beste man gaat vandaag of morgen richting Canada voor een week en wanneer hij terug komt laat hij weten hoe of wat. Ik ben erg enthousiast maar probeer het enthousiasme toch een beetje te temmen om niet te teleurgesteld te zijn als ik de baan niet krijg.

Qua vakantie is het meeste geregeld, ik moet nog een hotel boeken. Katie weet inmiddels dat we naar Rome gaan, wat een verrassing had moeten zijn. Haar moeder begon over Rome te praten tegen mij tijdens het thanksgiving dinner, in de veronderstelling dat Katie in een andere kamer was. Helaas, ze stond achter ons. Ze heeft alleen mij verteld dat ze het weet, zodat haar moeder zich niet schuldig kan voelen, ach ja kan gebeuren. Gelukkig schiet het wachten aardig op. Binnen een maand zitten we in het vliegtuig naar Amsterdam en kan de welverdiende vakantie beginnen. Maar voor die tijd moet er nog even hard gewerkt worden om iedereen van een gitaartje te voorzien.

Ik zal proberen nog een stukje te schrijven voor we vertrekken, maar ik beloof niets.

Eindelijk na twee jaar....

Ik schreef vorige week al een korte update vanuit Myrtle beach waar Katie en ik op vakantie waren. Het was alweer bijna twee jaar geleden dat wij voor het laatst echt op vakantie geweest waren. Destijds woonde wij nog in Nederland en werkte Katie nog voor US Airways. We vertrokken toen s ochtends vroeg naar het vliegveld om ons op de standby list te laten zetten. Op het laatste moment mochten we mee, maar eenmaal bij de gate aangekomen bleken we toch niet mee te kunnen. Hotel op gezocht in Amsterdam en daar maar de dag en nacht door gebracht. Volgende dag weer naar het vliegveld gegaan om weer op de standby list gezet te worden. Toen mochten we wel mee. We zijn vanuit Amsterdam naar Philadelphia gevlogen. Vanuit daar wilde wij naar Lexington, maar zoals altijd was de vlucht overboekt. We konden om tien uur  s avonds naar Louisville vliegen. We hadden dus een layover van zeker 8 uur. Katie en ik zijn toen maar naar downtown Philly ingegaan. Zijn daar een kroeg in gedoken met wifi en hebben op haar laptop een auto gehuurd. We moesten namelijk van Louisville nog naar huis. Het is maar een uurtje rijden, maar we konden niemand vinden die even bereid was ons op te halen. Na een paar dagen in Lexington geweest te zijn, zouden we naar Washington vliegen. Daar een auto huren en naar New London rijden en vervolgens naar Cape Cod. In New London zou ik Katie haar familie voor het eerst ontmoeten. Maar alle vluchten waren weer vol dus moest ik met Sunny cars bellen en ze vragen of we de auto in Lexington konden ophalen. Dat kon wel maar niet voor twee uur. Om twee uur hebben we toen de auto opgehaald en zijn we richting New London gereden. De TOMTOM sloeg echter helemaal op hol op de ring van New York wat heel veel tijd gekost heeft. Uiteindelijk kwamen we om drie uur s nachts aan in New London. Daar sliep ik voor het eerst op een sleepnumbers bed. Het eerste wat ik koop als ik een nieuwe baan heb in een sleepnumbers bed. Had nog nooit zo lekker geslapen. De volgende dag hebben we in de ochtend een boot park met Katie haar familie bezocht, wat erg leuk was. Daarna zijn we richting Cape Cod gereden waar we heel veel plezier gehad hebben. Vanuit Washington vloog ik via Philly weer terug en moest Katie weer werken. Nadat ik twee dagen in Nederland alleen had moet doorbrengen stond Katie weer voor de deur.

In de periode daarna ben ik verschillende keren op en neer gevlogen tussen Nederland en Amerika. Katie is sinds oktober 2010  niet meer echt weg geweest. Het was de bedoeling om naar Nederland en Italie te gaan deze zomer. Maar vanwege de USCIS gaat dat helaas niet door. Katie wilde heel graag ergens heen dus besloten we om dan maar naar Myrtle beach te gaan. Beetje raar want we zijn allebei geen strandhangers. Katie houd niet eens van water! Maar goed dinsdag ochtend om vijf uur stond ik naast mijn bedje. Ik had de avond ervoor alles maar in een beetje in de koffer gegooid en dacht het zal allemaal wel. Na een stop bij de McDonalds voor koffie kon de trip beginnen. In het begin ging het erg lekker. Na een uurtje hadden we wat regen en moest ik gaan rijden. Ik heb toen zo'n vijf uur achter elkaar door gereden. Katie nam het laatste stuk voor haar rekening. Om vier uur s middags stonden we op de parkeerplaats bij het hotel.

Na in gechecked te hebben zijn we richting Walmart gereden voor boodschappen. We hadden namelijk een soort appartement met een keuken koelkast etc. Op die manier hoefde we niet elke avond naar overprijsde restaurants te gaan. De eerste avond hebben philly chicken sandwiches besteld van lokale italian die echt heel lekker waren en niet duur. Uiteraard hebben we beetje op het strand gelopen. De volgende dag hebben we midget golven gespeeld. Het zou zogenaamd een van de top banen in Amerika moeten zijn.  Het was een mooi complex maar de banen waren allemaal het zelfde. Maar goed zolang je een hoop plezier hebt maakt dat verder ook niet uit. S middags hebben we bij het zwembad gehangen met een biertje en wat nootjes. S avonds zijn we naar een dinner show geweest, genaamd medieval times. Aangekomen bij het kasteel waar het zich allemaal ging afspelen begonnen we maar met een cocktailtje, a 15$. Maar dan mochten we het glas wel houden. Bij binnenkomst werd je ingedeeld in een team door middel van een kroon op je hoofd. Wij kregen de rood gele kroon op, dus dat was ons team. De show gaat namelijk over zes ridders die een soort toernooi met elkaar uitvecht voor ik neem aan een Prinses. Ik heb het niet helemaal gevolgd. We kregen behoorlijk te eten, kwaliteit was iets minder maar je mag er ook niet te veel van verwachten. Na een goeie twee uur was de show over. Ik vond het wel leuk maar zou het niet volgende week weer gaan. Daar moet toch wel even wat tijd overheen. 

Omdat het nog vroeg in het zomer seizoen is, is het rondom het zwembad erg rustig. Wat ik wel lekker vind. Ik hou niet zo van schoolklassen met schreeuwde kinderen om me heen op vakantie. S avonds zijn we met de suttle naar een bar geweest. Was wel aardig maar niet heel bijzonder. Na wat gegeten te hebben in een tentje ernaast zijn we maar weer naar het apartment gegaan. Ik heb Katie de volgende dag op een twee en half uur durende massage getrakteerd waar ze erg blij mee was. Daarna zijn we naar de outlet stores gegaan. Ik mijn ogen waren het geen outlet prijzen, helaas. Er zit in Columbus Ohio ook een Tanger outlet die vele malen goedkoper is als deze Tanger outlet. Maar goed ik had een nieuwe stropdas nodig want de gene die ik normaal bij mijn pak draag is echt te vies. Ik heb wel meer stropdassen, maar die heeft Katie allemaal uitgezocht. Ik vind ze niet om aan te gluren, dus die draag ik alleen als we naar een feestje gaan. Voor mijn interview wilde ik gewoon dezelfde kleur die ik had maar dan schoon. Katie sputtered even tegen maar gaf het toch op. Rond vijf uur zijn we naar Mike's crabs geweest. Een vreetschuur waar je voor $26 onbeperkt kunt eten. Ik hou daar helemaal niet van, want het voedsel is altijd slecht.

S avonds wilde we film gaan kijken. De tv in de huiskamer had namelijk een ingebouwde dvd speler. Wij naar de Walmart waar een redbox stond. Thuis aangekomen bleek de dvd speler echter niet te werken. Een keer speelde hij de previews af maar gaf hij de hoop op bij de hoofdfilm. Vrijdag zijn hebben we weer midget golf gespeeld en hebben we s middags bij het zwembad gezeten. Zaterdag heb ik eerst wat dingen afgedrukt voor mijn interview. Ik moest nog wat hulp krachten inzetten om de vacature weer boven water te krijgen. Deze was namelijk alweer van het internet. Gelukkig had ik hem afgedrukt en kon een collega hem scannen en naar mij opsturen. S middags hebben we nog even bij het zwembad gezetten. Toen we aankwamen lopen vond ik een Ipod. Na door de contacten gegaan te zijn heb ik het nummer onder MOM maar eens gebeld. Geen antwoord. Katie probeerde het later nog eens en toen pakte de vrouw wel op. De ipod was van haar zoon. Of we de ipod op wilde sturen. Uiteraard was dat geen probleem maar dat zouden we wel vanuit Lexington doen. S avonds hebben we bij het hotel restaurant gegeten. De prijzen waren er niet mis. Een klein cocktailtje tikte toch de 12$ aan en mijn steak was $36. Acch ja, als je een keer per twee jaar gaat moet het kunnen! S avonds hebben we nog even op strand gezeten en zijn we rond elf uur weer naar het appartement gegaan. Om half vijf s morgens kwamen onze feestende buren thuis. En dit wilde ze heel Myrtle beach volgens mij laten weten. We hadden in de planning zitten om rond negen uur richting Lexington te rijden, maar dat werd dus half zes. Op de terugweg hebben iets anders gereden vanwege een wegverzakking op de I-75 op de grens van Kentucky - Tennessee. Ik was blij dat we zo vroeg vertrokken waren want het was in het begin wel even zoeken waar we heen moesten. Als je dan een hoop verkeer om je heen hebt wordt het er niet makkelijker op. De terugweg verliep goed. Toen we Kentucky in reden begon het te regenen en daar hield het niet meer mee op. 

Ik vond het een leuke vakantie al vind ik dat we niet echt heel veel gedaan hebben. Ik wil normaal altijd een beetje rondkijken overal. Maar dat wilde Katie niet en omdat we maar zo kort gingen wilde ze gewoon lekker lui doen. Dit is zeker weten de kortste vakantie die ik ooit gehad heb. Eigelijk is het niet eens waard om bijna 24 uur in de auto te zitten voor vijf nachten waar je eigelijk maar vier dagen helemaal kan besteden. Maar ja dat schijnt hier normaal te zijn. Zoals wij zijn twee jaar nergens heen geweest en dan mag je vijf dagen weg. Dat lijkt in mijn ogen helemaal nergens op! Een mens heeft af en toe ook rust nodig om goed te kunnen presteren. Maar goed Amerika heeft een andere werkcultuur dan bijvoorbeeld Nederland. Ik zeg overigens niet dat de Nederlandse werkcultuur zo geweldig is! Ik weet wel dat ik niet twee jaar ga wachten op weer vijf dagen vrij! Ik zal de vakantieman eerder gaan begroeten. Ik hoop dat Katie en ik met kerst, heel afhankelijk van ticketprijzen, naar Nederland kunnen gaan. 

Korte update; vakantie en werk?

Dinsdag zijn we rond vier uur s middags in myrtle beach aangekomen. S avonds hebben we lekker op het strand gelopen om heerlijk uit te waaien. De temperatuur was heerlijk om van een aantal cocktails te genieten. Gisteren hebben we uitslapen en zijn we gaan midget golven. S avonds zijn we naar een dinner show geweest. Vandaag gaan we lekker op het strand liggen en gaan we aan het eind van de middag naar Broadway waar alle kroegen zijn.

Ik werd dinsdag, vlak voor we myrtle beach inreden, gebeld door Hitachi Automotive Americas Inc. Ik had via linkedin op een vacature gereageerd en ben nu uitgenodigd voor een interview. Maandag, de dag nadat we terug komen, moet ik mij om tien uur daar melden. Ik moet dus tijdens mij vakantie nog even voorbereiden. Maar ik heb er een goed gevoel bij. Nu op naar het strand!