Een jaar en acht maanden verder.. green card

Op 8 november 2010 ontvingen Katie en ik een bevestiging van USCIS mbt tot mijn aanvraag voor een K-1 visum. Het visum wat je recht geeft in Amerika te trouwen. Op 28 juli van vorig jaar ontving ik na lang wachten eindelijk mijn visum. In august hebben wij mijn OAS aanvraag ingediend. Na twee RFE's heeft de USCIS dan eindelijk mijn aanvraag goedgekeurd. Afgelopen vrijdag ontving ik dan eindelijk mijn green card waarmee alle onzekerheid voorlopig weg is. Ik zal binnenkort wat tijd vrij maken om wat uitgebreider in te gaan om de laatste ontwikkelingen. 

OAS - I-485 - card in production......

Het is zover, na lang wachten en klagen ontving ik gisteren tijdens een lokaal muziek festijn een email van USCIS. En daar stonden de verlosende woorden; card in production. Ik gaf direct de telefoon aan Katie die naast mij zat. Een zoen van blijdschap volgende direct. Jason, die aan de andere kant van mij zat, begreep het niet helemaal wat er aan de hand was. Maar na een korte uitleg snapte hij waar de vreugde vandaan kwam. Sinds augustus heb ik hier op gewacht en dan is na een goeie tien maanden en twee RFE's het moment eindelijk daar. Veel in mijn dagelijks leven hier zal het echter niet veranderen. Als ik de kaart binnen twee weken ontvang hoef ik waarschijnlijk geen rijexamen af te leggen, enkel een theorie examen. Daarnaast betekend het in the land of the free and brave dat ik wel weer het land in en uit mag zonder visa. Ik mocht zonder deze kaart wel het land uit maar mijn OAS zouden dan vervallen. Dus dan moet je alles helemaal opnieuw starten. Dat staat volgens mij een beetje gelijk aan je mag het land niet uit! Dat mag nu dus wel. Katie en ik willen met kerst naar Nederland toe voor zo'n acht dagen. En ik zit er zelf aan te denken daarvoor nog een keer naar Nederland te gaan. Dat hangt allemaal een beetje af van de ticket prijzen. Daar ga ik de aankomende dagen dan ook eens goed na kijken! Mijn greencard is voor twee en een half jaar geldig als ik mij niet vergis. Ik wil even niet denken wat er daarna weer allemaal moet gebeuren. Eerst maar eens genieten! 

Eindelijk een korte update.....

Het is inmiddels alweer enige tijd geleden dat ik wat geschreven heb. Ik ben een aantal weken heel erg moe geweest. Ik sliep weinig, een paar uur per nacht, en was overdag gewoon erg moe. In die periode heb ik het niet kunnen opbrengen om na of voor werktijd een stukje te schrijven. De laatste paar weken heb ik toch weer beter geslapen en is de vermoeidheid wel weg. Wat is in dit geval de oorzaak van het tekort aan nachtrust? Zoals in veel gevallen is ook dit het resultaat van wat spanning. Het nog steeds niet hebben van een serieuze baan houdt mij wakker, en het feit dat het hele visum gebeuren nog niet rond is helpt ook niet mee. Langzaam begin ik zelfs aan een senario te denken dat mijn OAS nooit goed gekeurd gaat worden. Dan moet er dus een plan B op tafel komen mbt hoe nu verder. Veel opties hebben we niet. Het zal er met name over gaan of Katie direct mee naar Nederland gaat of dat ze eerst haar school in Amerika afmaakt. Maar goed zolang we nog geen besluit van USCIS hebben ben ik niet bezig met een plan B. Maar goed tot zover de reden van de radiostilte.

In de periode van radiostilte is er op banen gebied het een en ander gebeurd. Ik heb inmiddels een derde interview achter de rug met als resultaat een eerste afwijzing. Ik had een interview met HAHN automotion. Een van oorsprong Duitse onderneming. Zij hebben een productie faciliteit ten westen van Cincinnati. Ik zal hier nog een wat uitgebreider verslag van schrijven. Wanneer, daar die ik maar geen toezeggingen meer over. Ik zelf hou er namelijk ook niet van als mensen hun afspraken niet nakomen. 

Hitachi heeft mij vorige week laten weten dat men nog geen besluit genomen heeft. Ik vond dat nogal grappig trouwens omdat ik gisteren op hun LinkedIn pagina zag dat er in iedergeval een persoon aangenomen was. Wel liet men mij weten dat ze mijn CV naar hun productie faciliteit in Georgetown hadden gestuurd want men zocht daar nog naar een Purchaser. Ja was moet ik er van denken? Zoals ik in mijn verslag schreef belofte men om binnen een week contact men mij op te nemen. Dat heeft uiteindelijk een maand geduurd. Dan kom je er via een internetpagina achter dat er toch mensen aangenomen zijn. Al met al geloof ik dus niet zo meer in mogelijkheden bij Hitachi. Een tweetal weken geleden belde de vrienden van Randstad mij op. Ze hadden mij  CV van het internet geplukt en wilde graag eens met mij praten. Zo gezegd zo gedaan. Ook mevrouw Tiffany beweerde met drie dagen iets te laten weten. Ik moet nog van d'r horen. Het is ongelooflijk hoe mensen hier hun afspraken niet nakomen. Maar goed zal de cultuur wel zijn. De zoektocht naar een baan is dus alles behalve succesvol. Op het werk hier vermaak ik mij redelijk. Ik heb besloten om er toch het beste van te maken. En met die instellingen kom ik gelukkig iets minder geirriteerd thuis. 

Het is zondag en vaderdag en Katie haar vader en Katie zitten thuis op mijn te wachten. Ik  moet dus even die kant op. Ik wens iedereen een goed weekeind en voor de vaders, prettige vaderdag! 

USCIS doctors bezoek..hoe maar een vaccinatie?

Vorige week maandag moest ik mij om drie uur bij de doctor zijn voor een vaccinatie. Ik zou volgens mijn vrienden er namelijk eentje missen. Ik met het hele emigratie dossier, wat inmiddels een mooi pak papier is, onder de arm ging ik richting de doctor. De doctor zit hier misschien een kilometer vandaan, ik hoefde dus niet een heel eind te rijden. Aangekomen liet ik de jonge dame achter de bali de brief lezen. Zij dacht in eerste instantie dat het om een heel onderzoek ging. Ik zei nee ik heb alleen een inenting nodig. Ze zou het even overleggen met de doctor. Ik ging inmiddels snel door mijn papieren heen om mijn vaccinatiereport te zoeken. Na die gevonden te hebben liet ik die zien. Zij had inmiddels met de doctor overlegt en ik kon inderdaad alleen die vaccinatie krijgen. Al snel verscheen er een assistent en zij vroeg of ik de waterpokken gehad heb. Ik dacht daar gaan we weer. Ik heb toch een medisch onderzoek in Nederland gehad, hoe kan het nou weer niet kloppen. Maar goed nadat zij na het vaccinatie report had gekeken besloot zij dat ik ook nog een Dp inenting nodig had. Maar ik had geluk want die kost maar $50. Het is maar net wat je gelukt noemt. Ik had het op dat moment alweer helemaal gehad en dat liet ik ook duidelijk merken aan mevrouw ik ben een grappige assistenten. Maar ja ik heb me er allemaal bij neergelegd. Ik geloof het allemaal wel. Dus ik heb nu twee inentingen gehad en volgens mevrouw de grappig assistenten heb ik er nog twee nodig. Maar die kunnen later. Het dametje achter de balie had netjes overal kopien van gemaakt en zij zou alles opsturen. Nou wat een service voor $75. 

Als ik het goed begrijp moet ik over een maand weer terug komen en dan heb ik er weer twee nodig. Maar dat is ook zoiets, ze sturen wel alles op maar daarna heb ik alsnog inentingen nodig. De gemiddelde Mexicaan gaat als ie eenmaal zijn greencard heeft echt niet meer terug om nog meer geld uit te geven. Maar ja de gemiddelde Mexicaan is zo slim om de hele procedure nooit te starten want het is toch een gebed zonder einde. Volgens mij is de redenen dat er zoveel mensen hier illegaal verblijven het hele emigratie proces. Het kost handen vol geld en tijd en je moet tien keer hetzelfde invullen. Maar goed typisch Nederland, je probeert het beste jongetje van de klas te zijn maar beland in de hoek. Ik hoop dat ik snel iets kan schrijven waarbij uscis, greencard and approved in een zin te verwerken zijn. 

USCIS update

In mijn vorige post schreef ik dat de USCIS weer iets van mijn nodig heeft voor mijn AOS aanvraag. Afgelopen donderdag ontving ik dan eindelijk post van de emigratiedienst van Amerika. Het was dit keer niet het typische emigratiedienst papier maar een stom blauw papier met een wit papier er aan vast geniet. Volgens de beste mensen van de USCIS heb ik wel het DS-3025 formulier (vaccinatie bewijs) ingeleverd maar mis ik een vaccinatie voor de waterpokken oftewel Varicella die wel nodig is. 

Afgelopen donderdag heb ik dan ook maar gelijk gebeld met een van de doctors die op de lijst van USCIS staat. Je kunt namelijk niet naar zomaar een doctor toe. Je moet naar een USCIS goedgekeurde doctor die het dubbele berekend van een normale doctor. Ik heb gelijk maar een afspraak gemaakt voor vandaag, maandag. Ik moet mij om drie uur melden en krijg dan met ik neem aan een gouden naald, kosten voor inenting zijn namelijk $225, de juiste inenting. Daarna moet de doctor het een en ander invullen en dan moet ik weer wat opsturen. Ik ben benieuwd wat ze over 4 maanden nou weer willen hebben. Ik ben er bijna helemaal klaar mee (dubbel zinnig bedoeld). 

USCIS.....wat moet je ermee

Even een korte update omdat ik het even kwijt moet. Van de week heb ik ze maar eens wakker geschud daar bij de USCIS. Ik had een man aan de lijn, die gewoon van zijn scherm dingen aan voorlezen was. Iets waar van ik dacht, nou ja het zal wel. Afgelopen zaterdag in de taxi onderweg van huis naar de kroeg voor de UK wedstrijd ontving ik een email van USCIS. Snel openende ik de email en hoopte ik dat het nu eindelijk allemaal geregeld zou zijn. Dan zou ik wellicht nog in mei samen met Katie naar Nederland kunnen. Daarna wordt het allemaal een stuk moeilijker. Katie gaat deze zomer twee online classes doen en daarna heeft ze pas met kerst weer tijd. Als ik een nieuwe baan heb is het ook allemaal nog maar afwachten of ik wel weg kan voor een week of twee. Dan is het inmiddels anderhalf jaar nadat we getrouwd zijn. Katie wil het dan al niet eens meer vieren in Nederland. Maar goed zoals je waarschijnlijk wel aanvoelt komen, de emigratiedienst heeft een RFE ingediend. Oftewel een request for more evidence. Geen idee wat ze nu weer willen maar ik ben het spoor goed bijster. We hebben al eerder een RFE gehad, waarom vroegen ze toen om alles? Daarna is het overgeplaatst om het proces sneller te laten verlopen. Waarom zeggen ze niet gewoon; Wij zijn lui en gaan er een jaar voor uittrekken om jou aanvraag te behandelen. Dan kan ik ze in ieder geval eerlijkheid toekennen. Nu helemaal niets. Maar goed, een ding is wel duidelijk als je belt gebeurt er dus wat. Jammer dat het dit keer niet positief is. Maar ik ga ze zeker het oor doof bellen!!! Over zo'n vier uur begint de finale tussen UK en Kansas voor NCAA titel. RTL ontbijt nieuws had over de wedstrijd van afgelopen zaterdag het volgende te zeggen! En voor de Cats City remix (na de eerste keer luisteren heb je het wel gezien met die liedje) klinkt hier. 

USCIS,Wildcats en tuinslagen....?

Ik heb al enige tijd niet meer geschreven over de geweldige immigration service centre's hier in Amerika, ook wel bekend als de USCIS. De laatste keer dat ik over mijn OAS (adjustment of status) schreef was op 14 december. Toen hadden we net bericht gekregen dat mijn zaak door een ander service centre behandelt zou gaan worden. Gisteren had ik het met Katie over de hele OAS procedure. We waren alle data een beetje vergeten. Na door wat papieren te spitten kwamen erachter dat we op 14 september bericht kregen dat mijn i-485 aanvraag (AOS aanvraag) ontvangen was. De procedure mag zes maanden duren. Dat zou betekenen dat de procedure dus op 14 maart afgehandeld zou moeten zijn. Maar nee hoor, hier hebben ze namelijk een slimmigheidje voor bedacht. Op het moment dat je zaak overgeplaatst wordt gaan de zes maanden opnieuw in. Het is werkelijk waar niet te geloven. Onder het mom speeding up the procedure koopt men zich zelf wat extra tijd!! Ongelofelijk!!. Ik ga vanmiddag alle papieren bij elkaar zoeken. Sommige papieren liggen namelijk op het werk en dan bel ik ze eens wakker daar in Sunshine State. We zitten er namelijk aan te denken om in mei richting Nederland te gaan. Maar dat gaat dus niet als ik mijn greencard niet heb. En met het geluk dat we tot nu toe gehad hebben gedurende deze gehele procedure kan ik wel voorspellen wat er gaat gebeuren. Wordt nog steeds vervolgt.... 

Vorige week speelde het UK basketbal team in het SEC (South Eastern Conference) tournement, wat plaatsvond in New Orleans. UK was de nummer een van het land voor het toernooi begon. Men had enkel van Indiana verloren in de slotseconde van de wedstrijd. Doordat men eerst stond hoefde men niet de eerste ronde te spelen. De eerste twee wedstrijden werd wat moeizaam gewonnen. Dit zorgde ervoor dat men op zondag in de finale stond tegen VanderBilt. Dit team had slechts een keer het SEC tournement gewonnen en dat was in 1951. UK heeft het SEC tournement volgens mij meer als 20 keer gewonnen. Ook vorig jaar en het jaar ervoor waren zijn de winnaars. Dit seizoen had UK zowel uit als thuis van VanderBilt gewonnen. Thuis met meer overtuiging als uit. Het stadion van VanderBilt is nogal apart. De stoeltjes voor de trainer en reservespelers staan namelijk achter de ring. Ook is er een soort gracht naast het veld waardoor de supports op de eerste rij het veld op borsthoogte hebben, heel apart. Maar goed dit schijnt dus een negatieve invloed te moeten hebben op het bezoekende team. 

Zondag rond een uur ging de wedstrijd van start. UK kwam al vrij snel op achterstand en was eigelijk continue aan het proberen de achterstand goed te maken. Dat resulteerde erin dat na de eerste helft de stand gelijk was. Halverwege de tweede helft stond UK voor met zo'n tien punten verschil. Op dat moment dacht ik dat UK het rustiger aan zou gaan doen en de wedstrijd zou gaan controleren. Dat liet VanderBilt echter niet gebeuren. De drang om van UK te winnen en daarmee een voor hun zeer zeldzame titel te winnen gaf het team een gigantische boost. Het team kwam terug en met nog een minuut te spelen kon ik het niet meer aanzien. Ik heb de tv afgezet, maar het was duidelijk. De tweede nederlaag van het seizoen was een feit en geen SEC winnaars van 2012. Aankomende donderdag speelt UK voor de NCAA (National Collegiate Athletic Association). Zoals je waarschijnlijk al vermoed is dat het nationale kampioenschap, oftewel the Big Deal! Een hoop mensen in Lexington beweren dat het goed is voor UK dat men afgelopen zondag verloor. Het team zou namelijk last hebben van arrogantie. Ik zie het wat anders. Ik denk dat veel spelers moe waren en dat VanderBilt meer energie had. Daarnaast is de bank van UK niet geweldig. Daar was UK tegen mindere teams in het seizoen kan wisselen met middelmatige bankspelers hebben ze dat tijdens de SEC niet kunnen doen. Maar goed donderdag om zeven uur Eastern zit ik er klaar voor! 

De temperatuur in Lexington is afgelopen weekeind lekker hoog geweest. Rond de twintig graden voelde heerlijk na de sneeuw van vorige week. Het enige nadeel wat dit met zich mee brengt is dat garden snakes uit de grond komen. Dit zijn hele kleine slangen die je niets kwijt doen. Ze eten met name insecten wat ervoor zorgt dat je daar niet zoveel last van hebt. Katie is echter niet zo'n fan van deze beestjes. Ze is het afgelopen weekeind dan ook continue aan het snake spoten geweest. Wanneer ze er een spot moet ik de schep pakken en het zielige beestje van zijn leven beroven. Als ik het niet doe word ik van mijn leven beroofd. Afgelopen weekeind is de teller naar zes gestegen. Ik denk dat het daar voorlopig ook wel bij blijft. Maar je weet het nooit. Vorig jaar is de teller op drie blijven steken. Bij deze mijn excuses aan de familie slang.     

Employment Authorization card!

Vorige week vrijdag was het dan eindelijk zover. Na lang wachten en veel frustraties ontving ik eindelijk eens post van USCIS. Dit keer geen verzoek voor meer bewijs of ter informatie dat mijn aanvraag overgeplaatst was naar een ander service centre. Dit keer kreeg ik eindelijk iets waar ik ook om gevraagd had. In dit geval was dat mijn werkvergunning, zoals de titel van dit blog al doet vermoeden. 

Het is een card, in de vorm en hardheid van bankpas/ creditcard. Mijn pasfoto staat meer in de kaart als erop. Daarnaast staan mijn naam, geboorteland, geboortedatum, geslacht en mijn USCIS nummer erop. Ook staat er duidelijk op' Not valid for reentry to US. De kaart is een jaar geldig, wat hopelijk voldoende zal zijn. Ik hoop dat mijn AOS aanvraag dan al lang is goedgekeurd. Ik neem aan dat men ondanks het weer in California, waar mijn AOS aanvraag naar toe verhuisd is, men ook kerst heeft gevierd. Dan kunnen ze mooi allemaal uitgerust aan mijn aanvraag werken!

Vanaf 1 januari treed ik in dienst bij mijn schoonouders. Daar zal ik werkzaam zijn op het kantoor van de gitaarwinkel,www.willcuttguitars.com. Ik zal zijn met een collega onze ebay afdeling http://myworld.ebay.com/willcuttguitars vormen. Daarnaast zal ik ook voorraadbeheer gaan doen. Inkomende gitaren zal ik controleren op beschadigingen en op uitgaande gitaren zal ik soort uitcontrole uitvoeren. Omdat dit alles meer uit nood geboren is, gaan ik uiteraard zelf wel opzoek naar een andere, meer uitdagende baan. Dit alles zal volgende jaar pas ingang gezet worden. 

Vanavond hebben we spelletjes avond bij ons thuis en zal er eindelijke Risk gespeeld gaan worden. Game on! 

Ik wens iedereen alvast een gezond, gelukkig en voorspoedig 2012. 

Card in Production Part 2?

Gisteren avond uitving ik weer een e-mail van USCIS, de immigratie dienst van Amerika. Omdat mijn werkvergunning afgelopen vrijdag al was goedgekeurd dacht ik dat dit de goedkeuring zou zijn voor mijn AOS. Helaas, het was de tweede goedkeuring voor mijn werkvergunning. Het verschil in plaats van december 16 stond er nu december 21 als datum van goedkeuring. Wat ik hier verder mee moet geen idee. Altijd blijven lachen Bassie lol. 

Maar over een paar dagen zijn Jorrit en zijn vriendin, Marjolein, in het land. Iets waar ik erg naar uitkijk. Op zondagavond komen ze in Lexington aan en vertrekken pas weer 11 januari. Ze gaan tussendoor wel nog naar Washington D.C. voor een vijftal dagen! 

Morgen avond hebben we een kerstfeest van een vriendin van Katie. Ook spelen er twee medewerkers van de gitaarwinkel in een kroeg met hun band. Wat altijd leuk is om even heen te gaan! Zaterdagochtend maken we het huis in orde voor het bezoek en s middags vertrekken we naar Katie haar moeder om daar kerst te vieren. Wij blijven daar slapen en gaan de volgende ochtend vanuit daar naar haar vader. Rond vijf uur gaan we daar weg en dan zijn we met een beetje geluk rond zes uur thuis. Rond negen uur landen Jorrit en Marjolein en dan kan het feest beginnen! Ik kijk met veel plezier uit naar de komende dagen. Ik wens jullie allen alvast prettige kerstdagen en een voorspoedig uiteinde. Voor de mensen die moeten reizen; safe travels! 

Card document production... yeah of toch niet

Afgelopen vrijdag schreef ik nog in mijn blog hoe vervelend het wachten allemaal wel niet is. En hoe lang het allemaal duurt. Eenmaal thuis ontving ik rond acht uur een email van USCIS. Ik keek direct naar de status en jawel er stond; Card/ document production. Ik dacht; kijk dat zijn de berichten! Heeft er wellicht toch iemand naar mij geluisterd! Na een biertje voor de overwinning te hebben opgetrokken realiseerde ik mij dat ik een nog een aanvraag had lopen, namelijk an application for employment authorization. En wat denk je dat is de gene die nu is goedgekeurd en in productie is. Toch een meevaller met een kleine tegenvaller. Ik ben blij dat er tenminste iets is goedgekeurd en in productie is. USCIS schrijft in hun email dat de kaart binnen 30 dagen afgeleverd zou moeten worden. Nou daar hopen we dan maar op. Ik hoop ik dat California hun speed up verhaal waar kan maken en dat mijn OAS snel goedgekeurd wordt. Tot die tijd, ja ook deze wordt vervelend, ff wachten nog! 

Transfer Notice...... ru kidding!!!!

Ja ja het is weer zover. De zoveelste vertraging in het hele visum emigratie proces is een feit. Zoals ik al eerder aangaf wordt dit hele proces overschaduwd met vertragingen. Van de week ontving ik een email dat mijn case naar een andere bureau "getransfeerd" zou worden. De reden hiervoor kon ik niet uit de email opmaken. Ik zelf vond het nogal apart dat ik twee weken daarvoor de gevraagde informatie stuur en  inplaats dat men de zaak dan afhandelt, let wel we hebben het hier over het nakijken/overkijken van 4 pagina's papier, tranfert men het naar een ander bureau. We hebben het hier over vier pagina's niet over het herlezen en herschrijven van de bijbel. De moet zakt me deze dagen in de schoen. Als het bedrijfsleven hier ook zo te werk gaat dan kan ik snel een doctorsafspraak maken voor mijn bloeddruk! Maar goed vandaag kwam Katie naar het werk toe om de papieren versie van de transfer notice te overhandigen. 

De brief begon met;

This is to advice you that in order to speed up processing we have transferred the above case to the following USCIS office for processing; California Service Centre! 

Ja dat klinkt allemaal heel mooi maar ik geloof dat die medewerkers bij de USCIS iets heel anders verstaan onder "speed up" dan ik doe! Ik ga jullie niet nogmaals lastig vallen met mijn gedachten over de USCIS, want dat wordt zo langzamer hand net zo vervelend als het hele proces zelf. 

Ik zou zeggen, effe wachten nog, nog effe wachten, effe wachten nog, nog een paar maanden wachten en dan wellicht VISA...... (klinkt beter dan Greencard). 

RFE voor AOS..?

Woensdag avond stond ik bij ons achter op de veranda, met een flesje Stella, te denken aan kerst en het afgelopen jaar. Ik dacht even bij mezelf, mijn greencard als kerstcadeau zou geweldig zijn. Deze gedachten deed mij denken aan de hele visum procedure!! 

Op 28 oktober van het vorig jaar vertrokken Katie en ik om elf uur Nederlandse tijd naar Amerika. Op dat zelfde moment vond er een eindinspectie van mijn appartement plaats. Een appartement waar ik langer na toe had geleefd dan dat ik er uiteindelijk in zou hebben gewoond. Dit gold ook voor de inboedel. Ik had meer tijd gespendeerd in het zoeken van de juiste tafel, bank, tv, gasfornuis dan dat ik er gebruik van gemaakt had. Maar samen met Katie zijn was toch belangrijker. Katie die op dat moment drie maanden in Nederland verbleven was, was erg blij weer terug naar Amerika te gaan. Ik had de afgelopen drie maanden gewoon gewerkt. Behalve de laatste week. Die heb ik gespendeerd als marktplaats verkoper om van mijn inboedel af te komen. Ik had uiteraard alles al eerder op marktplaats gezet maar in die week moest ik keuzes maken mbt de verkoop van sommige dingen. Alles is eigelijk voor een redelijke prijs verkocht, om mijn tafel na. Eenmaal aangekomen in Amerika zijn we ook de visum procedure gestart. We waren van plan dit eerder te doen maar om een of andere reden bleven we het uitstellen. Begin november ontvingen wij NOA 1. De bevestiging dat de immigration  service je aanvraag ontvangen heeft. Na veel op en neer vliegen, papierwerk, doktersbezoeken, ambassade interviews en het af laten nemen van vinger afdrukken zou je denk dat het einde zo'n beetje inzicht zou zijn. Het antwoord is ja, echter er is een belangrijke horde die nog genomen moet worden. De AOS (adjustment of status) aanvraag en uiteraard de goedkeuring hiervan. We hebben de AOS aanvraag eind augustus op gestuurd. Daarna heb ik mijn vingerafdrukken laten afnemen. Dit was op 11 oktober. 

Na mijn tweede biertjes ontving ik een e-mail. Het was nieuws van USCIS mbt tot onze AOS case. Ik was erg blij met het mailtje en dacht even dit kan geen toeval zijn. Na twee zinnen gelezen te hebben wist ik echter dat het niet het nieuws was waar ik op gehoopt had. Men wilde meer bewijs hebben. Er was een brief na ons onderweg waarin stond wat er volgens hun aan ontbrak. Gisteren hebben we de brief ontvangen. Men geeft aan dat volgens federal tax income Katie niet genoeg zou verdienen, oftewel 125% boven the poverty guideline. In de zin die daar opvolgt geeft men aan dat Katie op het I-864 formulier een inkomen heeft ingevuld wat wel sufficiënt zou zijn echter is er geen bewijs. Of we alsjeblieft wat gegevens op willen sturen mbt tot Katie haar inkomen. Katie heeft altijd voor haar moeder gewerkt en staat nog steeds op de payroll. Alle benodigde papieren waren dan ook in 10 min verzameld.

Ik heb nog niet gekeken of we ook daadwerkelijk weer alle paycheck etc in hadden moeten sturen met onze OAS aanvraag, maar ik begin langzaam wel mijn geduld te verliezen met het inefficiënt werken van de USCIS. Het is 2011 maar op het moment dat je met de USCIS te maken krijgt kun je de tijd beter verzetten naar 1960. Als je ziet welke gegevens je meerdere malen op moeten sturen dan begin je  langzaam te denken dat men daar seniel is. Maar goed vandaag gaan de gegevens de deur uit en dan maar hopen dat het opgelost is. We gaan meer weer verder waarmee we bezig waren en dat is wachten! Nog even geduld!