OAS - I-485 - card in production......

Het is zover, na lang wachten en klagen ontving ik gisteren tijdens een lokaal muziek festijn een email van USCIS. En daar stonden de verlosende woorden; card in production. Ik gaf direct de telefoon aan Katie die naast mij zat. Een zoen van blijdschap volgende direct. Jason, die aan de andere kant van mij zat, begreep het niet helemaal wat er aan de hand was. Maar na een korte uitleg snapte hij waar de vreugde vandaan kwam. Sinds augustus heb ik hier op gewacht en dan is na een goeie tien maanden en twee RFE's het moment eindelijk daar. Veel in mijn dagelijks leven hier zal het echter niet veranderen. Als ik de kaart binnen twee weken ontvang hoef ik waarschijnlijk geen rijexamen af te leggen, enkel een theorie examen. Daarnaast betekend het in the land of the free and brave dat ik wel weer het land in en uit mag zonder visa. Ik mocht zonder deze kaart wel het land uit maar mijn OAS zouden dan vervallen. Dus dan moet je alles helemaal opnieuw starten. Dat staat volgens mij een beetje gelijk aan je mag het land niet uit! Dat mag nu dus wel. Katie en ik willen met kerst naar Nederland toe voor zo'n acht dagen. En ik zit er zelf aan te denken daarvoor nog een keer naar Nederland te gaan. Dat hangt allemaal een beetje af van de ticket prijzen. Daar ga ik de aankomende dagen dan ook eens goed na kijken! Mijn greencard is voor twee en een half jaar geldig als ik mij niet vergis. Ik wil even niet denken wat er daarna weer allemaal moet gebeuren. Eerst maar eens genieten! 

USCIS doctors bezoek..hoe maar een vaccinatie?

Vorige week maandag moest ik mij om drie uur bij de doctor zijn voor een vaccinatie. Ik zou volgens mijn vrienden er namelijk eentje missen. Ik met het hele emigratie dossier, wat inmiddels een mooi pak papier is, onder de arm ging ik richting de doctor. De doctor zit hier misschien een kilometer vandaan, ik hoefde dus niet een heel eind te rijden. Aangekomen liet ik de jonge dame achter de bali de brief lezen. Zij dacht in eerste instantie dat het om een heel onderzoek ging. Ik zei nee ik heb alleen een inenting nodig. Ze zou het even overleggen met de doctor. Ik ging inmiddels snel door mijn papieren heen om mijn vaccinatiereport te zoeken. Na die gevonden te hebben liet ik die zien. Zij had inmiddels met de doctor overlegt en ik kon inderdaad alleen die vaccinatie krijgen. Al snel verscheen er een assistent en zij vroeg of ik de waterpokken gehad heb. Ik dacht daar gaan we weer. Ik heb toch een medisch onderzoek in Nederland gehad, hoe kan het nou weer niet kloppen. Maar goed nadat zij na het vaccinatie report had gekeken besloot zij dat ik ook nog een Dp inenting nodig had. Maar ik had geluk want die kost maar $50. Het is maar net wat je gelukt noemt. Ik had het op dat moment alweer helemaal gehad en dat liet ik ook duidelijk merken aan mevrouw ik ben een grappige assistenten. Maar ja ik heb me er allemaal bij neergelegd. Ik geloof het allemaal wel. Dus ik heb nu twee inentingen gehad en volgens mevrouw de grappig assistenten heb ik er nog twee nodig. Maar die kunnen later. Het dametje achter de balie had netjes overal kopien van gemaakt en zij zou alles opsturen. Nou wat een service voor $75. 

Als ik het goed begrijp moet ik over een maand weer terug komen en dan heb ik er weer twee nodig. Maar dat is ook zoiets, ze sturen wel alles op maar daarna heb ik alsnog inentingen nodig. De gemiddelde Mexicaan gaat als ie eenmaal zijn greencard heeft echt niet meer terug om nog meer geld uit te geven. Maar ja de gemiddelde Mexicaan is zo slim om de hele procedure nooit te starten want het is toch een gebed zonder einde. Volgens mij is de redenen dat er zoveel mensen hier illegaal verblijven het hele emigratie proces. Het kost handen vol geld en tijd en je moet tien keer hetzelfde invullen. Maar goed typisch Nederland, je probeert het beste jongetje van de klas te zijn maar beland in de hoek. Ik hoop dat ik snel iets kan schrijven waarbij uscis, greencard and approved in een zin te verwerken zijn. 

RFE voor AOS..?

Woensdag avond stond ik bij ons achter op de veranda, met een flesje Stella, te denken aan kerst en het afgelopen jaar. Ik dacht even bij mezelf, mijn greencard als kerstcadeau zou geweldig zijn. Deze gedachten deed mij denken aan de hele visum procedure!! 

Op 28 oktober van het vorig jaar vertrokken Katie en ik om elf uur Nederlandse tijd naar Amerika. Op dat zelfde moment vond er een eindinspectie van mijn appartement plaats. Een appartement waar ik langer na toe had geleefd dan dat ik er uiteindelijk in zou hebben gewoond. Dit gold ook voor de inboedel. Ik had meer tijd gespendeerd in het zoeken van de juiste tafel, bank, tv, gasfornuis dan dat ik er gebruik van gemaakt had. Maar samen met Katie zijn was toch belangrijker. Katie die op dat moment drie maanden in Nederland verbleven was, was erg blij weer terug naar Amerika te gaan. Ik had de afgelopen drie maanden gewoon gewerkt. Behalve de laatste week. Die heb ik gespendeerd als marktplaats verkoper om van mijn inboedel af te komen. Ik had uiteraard alles al eerder op marktplaats gezet maar in die week moest ik keuzes maken mbt de verkoop van sommige dingen. Alles is eigelijk voor een redelijke prijs verkocht, om mijn tafel na. Eenmaal aangekomen in Amerika zijn we ook de visum procedure gestart. We waren van plan dit eerder te doen maar om een of andere reden bleven we het uitstellen. Begin november ontvingen wij NOA 1. De bevestiging dat de immigration  service je aanvraag ontvangen heeft. Na veel op en neer vliegen, papierwerk, doktersbezoeken, ambassade interviews en het af laten nemen van vinger afdrukken zou je denk dat het einde zo'n beetje inzicht zou zijn. Het antwoord is ja, echter er is een belangrijke horde die nog genomen moet worden. De AOS (adjustment of status) aanvraag en uiteraard de goedkeuring hiervan. We hebben de AOS aanvraag eind augustus op gestuurd. Daarna heb ik mijn vingerafdrukken laten afnemen. Dit was op 11 oktober. 

Na mijn tweede biertjes ontving ik een e-mail. Het was nieuws van USCIS mbt tot onze AOS case. Ik was erg blij met het mailtje en dacht even dit kan geen toeval zijn. Na twee zinnen gelezen te hebben wist ik echter dat het niet het nieuws was waar ik op gehoopt had. Men wilde meer bewijs hebben. Er was een brief na ons onderweg waarin stond wat er volgens hun aan ontbrak. Gisteren hebben we de brief ontvangen. Men geeft aan dat volgens federal tax income Katie niet genoeg zou verdienen, oftewel 125% boven the poverty guideline. In de zin die daar opvolgt geeft men aan dat Katie op het I-864 formulier een inkomen heeft ingevuld wat wel sufficiënt zou zijn echter is er geen bewijs. Of we alsjeblieft wat gegevens op willen sturen mbt tot Katie haar inkomen. Katie heeft altijd voor haar moeder gewerkt en staat nog steeds op de payroll. Alle benodigde papieren waren dan ook in 10 min verzameld.

Ik heb nog niet gekeken of we ook daadwerkelijk weer alle paycheck etc in hadden moeten sturen met onze OAS aanvraag, maar ik begin langzaam wel mijn geduld te verliezen met het inefficiënt werken van de USCIS. Het is 2011 maar op het moment dat je met de USCIS te maken krijgt kun je de tijd beter verzetten naar 1960. Als je ziet welke gegevens je meerdere malen op moeten sturen dan begin je  langzaam te denken dat men daar seniel is. Maar goed vandaag gaan de gegevens de deur uit en dan maar hopen dat het opgelost is. We gaan meer weer verder waarmee we bezig waren en dat is wachten! Nog even geduld!