Ik waai bijna weg....

Een tijdje geleden schreef ik over weight watchers. In de afgelopen twee en een halve maand is er aardig wat veranderd op weight gebied. De afgelopen drie weken ben ik helaas niet naar meetings geweest en ben ik ook niet gewogen. Een keer had een interview met Schneider de volgende dag, de andere keer was ik pas laat klaar met werken en een keer had ik ook helemaal geen zin. De laatste keer dat ik ging zat ik tegen mijn 10% doel aan. Ik moet daar toen nog iets van een kilo voor afvallen. Ik had het gevoel dat ik wat aangekomen was. Ik ben iets minder gezond gaan eten maar beweeg op het werk nog steeds redelijk veel. Ik loop van gebouw naar gebouw de hele dag door en ik werk sinds kort ook op zaterdag. Afgelopen dinsdag was het dan zover, ik moest en zou gaan. Rond vijf uur van het werk weg gegaan, even snel gedouched en daarna gelijk in de auto gesprongen. Bij weight watchers aangekomen was ik toch benieuwd of ik het gehaald had. En jawel, ik was iets meer als twee kilo kwijt en had mijn doel dus gehaald. Ik kreeg wat chines frustels van crazy Becky en een sterretje in mijn weegboekje, lol. Ik ben er wel blij mee. Ik ben namelijk in de periode die ik hier nu woon behoorlijk aangekomen. Ik was nooit mager maar het was in januari toch wel te vernemen dat de hamburgers erg lekker zijn hier. Ik wil graag nog zo'n 11 Lbs afvallen en dan ga ik mijn eind doel zetten. Ik verwacht dat de 11lbs zo'n vier weken duurt. Ik ga namelijk op vakantie niet op alles letten. Ik ga uiteraard niet de McDonalds rijk eten maar ik wil wel een beetje genieten mbt eten. Ik moet eerlijk zeggen dat de afgelopen tien weken reuze zijn mee gevallen. Ik ben nou niet om gekomen van de honger. In het begin moet je er erg aan wennen, maar dat is naar een weekje wel gebeurt. Daarna is het een kwestie van mentaliteit. Je weet als je een biertje wilt drinken dat je ergens iets moet inleveren. Het grappige is dat ik nooit mijn maximale punten door de week gebruik. In het weekeind met de biertjes dan wel, dan gebruik ik ook al mijn flexpoints (49 xtra punten voor het weekeind). Maar ik voel met een stuk beter en daar gaat het uiteindelijk allemaal om!!!! 

Afgelopen week....en aankomende week...

Normaal gebeurd er nog weleens wat hier en heb ik wat te melden. Afgelopen weekeind was eigelijk niet heel bijzonder. Vrijdag moest UK om tien uur spelen. Dus samen met Mark naar de bierstube. Het was iets drukker als normaal en  dus wij hadden wij geen tafel. Daar baalde ik wel een beetje van. Ik stond dus gezellig een basketbal wedstrijd lang gewicht te heffen met mijn pitcher Stella. UK speelde tegen Indiana, het enige team waar ze in de SEC van hadden verloren. Dat de verliespartij gewoon domme pech was, een of day, werd vrijdag wel bewezen. Er werd gewonnen waardoor men op zondag tegen Baylor uit Texas moest spelen. 

Zaterdag hadden we een stock the bar party van Maria en Jeff die sinds kort verlooft zijn. Er was nogal wat onduidelijkheid wat een stock the bar party nou precies is. Is het stock the bar voor de bruiloft of voor thuis? Katie vertelde mij dat het voor hun thuis was.  Ik wilde iets geven wat een relatie had met Nederland. Ik dacht eerst aan Ketel 1 uit Schiedam. Maar aangekomen bij Unlimited Spirits, waar ik normaal niet verder kom als de bierafdeling, zag ik tot mijn verbazing heel wat Wodka uit Nederland? Sinds wanneer zijn wij een Wodka exporteur geworden? Maar goed er stond een fles van Van Gogh wodka tussen, die er wel grappig uitzag (Zien jullie dat mooie linkje dat ik verwerkt heb in Van Gogh, ik word er nog eens handig mee). Daarnaast had ik nog een fles Four Roses gehaald. Het feest zou van zes tot negen zijn en er zou eten en alcohol aanwezig zijn. Rond half zes zat ik helemaal op z'n Amerikaans aangekleed in de auto. Chelsea moest natuurlijk nog een cadeautje halen. In de auto onderweg naar het stock the bar feest ontstond weer een discussie over wat nou stock the bar was. Ik dacht oooo waarom heb ik het nou zelf niet opgezocht... Chelsea beweerde namelijk dat het wel voor de bruiloft was. Ik dacht ja, koop ik een mooie fles, beland ie ergens op een bruiloft. Dat was niet de bedoeling, dus ik begon te twijfelen of ik de fles zelf maar zou houden. Maar  ja ik drink zelden wodka, dus laat maar zitten. Het feestje werd gehouden in een clubhuis van een nogal welvarende buurt. Eerst stonden we voor het verkeerde clubhuis, bij dit clubhuis zet je de auto voor de deur en wordt ie voor je weggezet. Ik zei al gelijk tegen Katie dat dat niet de bedoeling kon zijn. Maar goed de twee dames voorin hadden de leiding en ik lijden achterin! Na een kwartier, ik had elke straat in de buurt toen al drie keer gezien, stond we eindelijk bij het juiste gebouw. Na de flessen afgegeven te hebben ben ik maar aan de wijn gegaan, iets wat ik niet vaak doe. Heel lekker was de wijn niet, dus dan toch maar Kentucky Ale. Het feest was erg gezellig en zoals dat gaat tijdens de NCAA stond er uiteraard een tv aan met basketbal, ja....... Het feestje ging door tot twaalf uur en toen besloten er een paar naar de stad te gaan. Katie en ik zijn voor de verandering ook maar eens meegegaan. Wij gaan namelijk niet heel vaak uit en als we uitgaan gaan we zeker niet naar downtown. Het was wel gezellig, het weer was nog steeds lekker en de biertjes smaakte goed. Rond drie uur waren we thuis en na een half biertje ging ik maar naar bed. 

De volgende ochtend even formule 1 gekeken. Helaas een hoop regen en een vertraging van een uur. Ik had het opgenomen, en de opname tijd al met 30 min verlengt, maar het stond er niet helemaal op. Helaas dan s middags nog maar eens opnemen. Kentucky moest om half drie tegen Baylor spelen in the elite 8, de laatste acht dus. Ik heb de wedstrijd bij Nathan gekeken samen met wat andere mensen. Iedereen was nog een beetje brak van de dag/avond ervoor. Ik trok dan ook met iets tegenzin een biertje open om half drie. De eerste was even doorbijten maar daarna smaakte het toch wel oke. De wedstrijd tegen Baylor was niet heel moeilijk en er werd makkelijk gewonnen. Nu speelt UK tegen Louisville in de final 4 aankomende zaterdag om vijf uur EST, allemaal kijken dus! 

Maandag zouden we op kraam bezoek gaan bij James en Amanda om baby Herrison te zien. Maar meneertje was niet lekker dus hebben we het uitgesteld. Ik heb voor de tweede keer het gras gemaaid op maandag, iets meer als een week na de eerste keer. Ik denk dat ik dit jaar zeker 20 keer het gras moet maaien. Dinsdag zijn we weer naar Weightwatchers gegaan. Katie wilde eigelijk niet meer omdat op de heen weg in de file stond op de rondweg. Ik wilde wel want vorige week waren we ook niet geweest. Ik had mijn twijfels of ik wel was afgevallen, maar gelukkig, weer 4.8Lbs eraf. Wat het totaal afgevallen gewicht  brengt op 21Lbs. Toch niet verkeerd dacht ik zo. Ik moet nog iets meer als een pond en dan heb ik mijn 10% goal gehaald! Ik ben op de goede weg naar een gezond gewicht, yeah! 

Gisteren de gitaar maar weer eens in handen genomen. Ik ben maar eens begonnen met het oefenen van een liedje. Ik ben bezig met Gravity van John Mayer. Nou ja met de eerste paar akkoorden dan, maar ik heb er wel lol in! 

Vandaag staat er niet veel op het programma naast werken dan. Vanmiddag is het gelukkig weer weekeind.  Dat is dus eerst FaceTimen en daarna kijken of ik nog een final four tshirt kan vinden voor zaterdag avond. Ik moet zelf op zaterdag werken want Bob is er niet. Maar ik ben uiteraard om vijf uur in the campus area voor de wedstrijd! Alvast een goed weekeind en Go Cats! 

Een sportief St Patricks day weekeind

Ik sloot mijn laatste blog af met een note over de verschillende sportevenementen die in het weekeind  zouden plaatsvinden. Zoals de start van het formule 1 seizoen de wedstrijd van UK in het NCAA tournement. 

Vrijdag ben ik uiteraard met Jorrit gaan FaceTimen zoals we dat elke vrijdag bijna doen. Het weer was heerlijk en Katie had kip klaar gemaakt voor op de bbq. We konden het niet te gek maken want op zaterdag moesten we om 7 uur s morgens ons bed uit. Katie haar moeder, zusjes en broertje deden mee aan de Shamrock shuffle. Een hardloop wedstrijd van 3km in het midden van het centrum. Katie en ik hebben deze wedstrijd vorig jaar ook gelopen. Ik wilde deze wedstrijd graag gebruiken als voorbereiding op de 10km die ik in april in Nederland zou gaan lopen. Echter mocht ik niet van Katie haar zijde afwijking, wat er in resulteerde dat ik laatste eindigde in mijn leeftijd groep. Niet voor herhaling vatbaar dus. Het was zaterdagochtend gelukkig droog en na bij de Mc gestopt te zijn voor koffie stonden we al snel op de parkeerplaats in het centrum. Helaas moesten we 10$ betalen voor parkeren, wat belachelijk is. 

Niet veel later stond de hele familie klaar aan de start. Katie en ik nog steeds gewapend met onze koffie en slaperige ogen stonden zo'n 20 meter van de start. We waren van plan een glim op de vangen van de familie in het begin van de race. Maar helaas geen van ons drieen, ome Bob was namelijk ook mee, heeft ze voorbij zien komen. De eerste renners kwam na 9 minuten al binnen. Het verbaasde mij hoe jong de winner was. Die was denk ik begin twintig, nummer twee was zeker midden viertig maar zag er er gezond uit. Ook bij de finish wist geen van ons drieen de overige familieleden te spotten. Tot grote teleurstelling van Katie haar moeder die dus geen foto heeft waar ze over de finish komt. Volgend jaar beter denk ik dan!

Na de race zijn we allemaal naar ons huis gegaan voor een grote ontbijt. Katie haar moeder maakt altijd Granddaddy's breakfast met kerst. Een soort aardappel schotel achtig iets wat erg lekker is. Katie ging proberen dit ook klaar maken voor ons, daarnaast was er toast en yoghurt met fruit. Rond elf uur zat ik dus redelijk vol. Ik heb me niet helemaal vol gegeten want dan ga ik te snel door mijn weightwatchers punten heen voor een hele lange zaterdag. S middags heb ik even op bed gelegen want ik ben sinds de klok vooruit is gegaan redelijk moe. Normaal heb ik er geen last van maar ik word nu midden in de nacht wakker. Daarna slaap ik niet voor een paar uur en een uur voor dat ik normaal opsta val ik weer in slaap. Katie wilde heel graag s middags na het centrum voor St. Patricks day, maar helaas niemand wilde met haar mee. Toen ik eenmaal mee wilde had ze geen zin meer. 

Katie heeft die middag hapjes klaar gemaakt voor tijdens de formule 1 wedstrijd die om twee uur s ochtends van start zou gaan. Uiteraard waren het allemaal weightwachters hapjes en een pizza zodat we niet te veel punten zouden verbruiken. Rond zes uur vertrok Katie richting campus om daar de UK wedstrijd te kijken. Ik zou met Mark samen naar Marikkas gaan om de wedstrijd te kijken. Marikkas is een bierstube met ongeveer 800 verschillende biertjes. Voor zover ik weet is de eigenaar ook echt Duitse, maar dat is van horen zeggen. Mark en ik kijken hier wel vaker de wedstrijd. Bij binnenkomst kwamen we gelijk een aantal bekende tegen. Daar hebben we de wedstrijd dan ook mee gekeken. Ook Katie kwam na de eerste helft. Het was wel gezellig waar ze eerst was maar ze wilde toch liever met mij kijken. Na de wedstrijd, die UK gelukkig won, zijn we naar Cosmic Charlies geweest. Een collega van het werk speelde daar met zijn band. Het was inmiddels al tien uur en Mark stond al niet meer heel stevig op zijn hoefjes. Rond twaalf uur zijn we richting huis gegaan. Daar hebben we eerst onze pizza gegeten waarna niet veel later de race van start ging. Ik had het inmiddels ook allemaal niet meer zo scherp maar kon het allemaal nog wel redelijk volgen. Helaas stond ineens mijn favoriete schoonzus Eryn voor de deur. Zij en Mark zijn ongeveer een jaar geleden uit elkaar gegaan. Zij had sinds december geloof ik een nieuwe vriend, maar wonderen bestaan niet, dus ook hij heeft het niet met haar uit kunnen houden. Dus nu heeft ze weer contact met Mark. Ach ja na de wedstrijd heb ik ze buiten de deur gezet en ben ik naar bed gegaan. 

Zondag ben ik samen met Katie naar 21st Jump Street gegaan. Een nieuwe comedy met Jonah Hill in de hoofdrol. Ik ben een groot fan van Jonah Hill. Ik moet altijd erg om hem lachen, vooral in de film Superbad. Ook deze film was wel leuk. Daarna zijn we naar een nieuw Mexicaans restaurant gegaan, waar Katie graag heen wilde. Ik ben namelijk niet zo'n fan van mexicaans eten. S avonds heb ik het gras gemaaid waar ik helemaal geen zin in had, maar Katie vond dat het toch echt tijd was. Om 8 uur kwam Superbad op tv, maar helaas is de tv versie niet echt leuk. De leukste stukjes van de film waren eruit gehaald of veranderd. Na 20 minuten zoeken de verschillende gespeeld te hebben vond ik het wel genoeg. Rond negen uur lagen we beide erg moe in bed naar een leuke weekeind! 

Voor de liefhebbers; ook aankomend weekeind voor weer sportief. Vrijdagavond om 9:50 pm EST speelt UK tegen Indiana, het enige team wat ons dit jaar in de SEC wist te verslaan. Dat beloofd dus wat. Zondagochtend om vijf uur worden de Formule 1 wagens weer gestart voor een race in het altijd warme kuala Lumpur. Een mooi weekeind voor de sportliefhebbers dus!!! 

Kentucky Fried chicken en de Pizza Hut, Mac Donalds Mac Donalds!!!!

Bij het zien van de titel van deze post zul je je wellicht afvragen waar gaat dit nou weer over. In mijn eerste paar levensjaren werd ik geregeld bolle of bollie bol genoemd. Elke baby heeft het eerste jaar wel wat bolle wangen, ik had er alleen wat langer last van. Ik ben nooit echt dik geweest maar toen ik op mijn twaalfde stopte met voetbal en een paar jaar later het bier ontdekte schoten de kilo's er wel aan. Ook mijn obsessies voor hamburgers is niet heel gezond. Een hoop mensen klagen altijd dat MacDonalds etc zo vies is. Snap ik niets van! Ja het is super ongezond maar vies, absoluut niet. Backyard burger en Big Boy hebben zelfs hamburgers die nog veel lekkerder zijn. 

Katie en ik zijn in oktober 2010 naar Amerika verhuisd. In het begin had ik heel veel moeite met het eten. Als ik in het verleden op vakantie was dan kon ik me wel redden. Drie weken buiten de deur eten is geen straf. Maar als je hier dan eenmaal woont is het een ander verhaal. In Amerika kun je niet een lekker broodje met oude kaas, een beetje sla en mosterd halen. Hier is het gelijk met van alles erop en ernaast, de bekende sides! De laatste paar maanden heb ik helemaal mijn weg gevonden. De Mcskillet burrito van MacDonalds als ontbijt, natuurlijk niet een maar twee, maar wel no meat! Dan komt daar nog een large suger free vanilla icecoffee bij om geheel weg te spoelen. Als lunch waren er tal van opties, de co op, een restaurant wat allemaal organic food moet wezen. Altijd lekker, talapia met mashed patatoes and sla met ranch. Dan hebben we nog Arby's, de bekende no 9, de philly steak cheese sandwich, Backyard burger of Columbias, allebei hamburger tenten. En als het gezond moest was er nog een Subway om de hoek voor een roastbeef footlong met kaas sla en mayo. Dan was er nog een avondmaal en een paar biertjes. Een pizza om twee uur s nachts in het weekeind was ook meer regelmaat als een uitzondering en als klap op de vuurpijl had ik zondags nog weleens de nijging vet te eten als ik net iets te veel gedronken had. Al met al werd het allemaal iets te veel van het slechte en moest er dus verandering komen. Ik ging weleens naar de sportschool en dan ren je voor een half uur en doe je wat cross training maar dat was niet genoeg. 

Twee weken geleden ben ik dus met weightwatchers begonnen. Op dinsdag, ja ja valentijndag, naar zo'n bijeenkomst geweest. Uiteraard op maandag nog kaas fondue gedaan met een glasje wijn. De weegschaal tikte 237,2 Lbs aan. Wat een slordige 107 kilo is. Ik schrok er zelf een beetje van. Een tijdje geleden, rond het einde van de zomer 2011 was ik zeker nog onder de 100 kilo. Maar goed dat is geweest. Ik kreeg wat papieren met onder andere mijn eerste doel. Mijn eerste doel was om 5lbs af te vallen, ja moet ergens beginnen. Ik heb maar een maand aanbieding genomen want dan kan ik ook op internet dingen bijhouden en recepten afdrukken.

In het begin had ik af en toe weleens honger. Ik had twee ochtenden dat ik toch iets eerder naar huis ging om bananen te eten maar verder verliep de eerste week redelijk soepel. 'S morgen had ik twee boterhammen met kaas en een banaan of appel. 'S middags meestal wat yoghurt en dan 's avonds een warme maaltijd. Daarnaast een hoop water en af en toe een biertje. Ik kon wel merken dat ik wat afgevallen was maar ik was toch niet zeker of het veel of weinig was. Ik hoopte op minimaal 4 lbs. Op dinsdag avond moest ik weer op de schaal van de waarheid gaan staan. De digitale teller liep op maar bleef onder de 230lbs, om precies te zijn om 229.2lbs. Ik was precies 8 lbs kwijt in een week zonder echt veel honger te lijden. Iets wat ook moed geeft voor de toekomst, want hongerlijden is iets wat ik niet heel lang kan volhouden. 

Ook deze week is weer goed gegaan. Ik eet tegenwoordig turkey meat, iets wat beter lekker en gezond is. Ik hoop dat de teller morgen niet verder gaat als 225, maar we zullen het zien. Voorlopig dus even geen kentucky friend chicken en de pizzahut. 

Klik hier voor deze nummer 1 hit!!!