Ik heb al enige tijd niet meer geschreven over de geweldige immigration service centre's hier in Amerika, ook wel bekend als de USCIS. De laatste keer dat ik over mijn OAS (adjustment of status) schreef was op 14 december. Toen hadden we net bericht gekregen dat mijn zaak door een ander service centre behandelt zou gaan worden. Gisteren had ik het met Katie over de hele OAS procedure. We waren alle data een beetje vergeten. Na door wat papieren te spitten kwamen erachter dat we op 14 september bericht kregen dat mijn i-485 aanvraag (AOS aanvraag) ontvangen was. De procedure mag zes maanden duren. Dat zou betekenen dat de procedure dus op 14 maart afgehandeld zou moeten zijn. Maar nee hoor, hier hebben ze namelijk een slimmigheidje voor bedacht. Op het moment dat je zaak overgeplaatst wordt gaan de zes maanden opnieuw in. Het is werkelijk waar niet te geloven. Onder het mom speeding up the procedure koopt men zich zelf wat extra tijd!! Ongelofelijk!!. Ik ga vanmiddag alle papieren bij elkaar zoeken. Sommige papieren liggen namelijk op het werk en dan bel ik ze eens wakker daar in Sunshine State. We zitten er namelijk aan te denken om in mei richting Nederland te gaan. Maar dat gaat dus niet als ik mijn greencard niet heb. En met het geluk dat we tot nu toe gehad hebben gedurende deze gehele procedure kan ik wel voorspellen wat er gaat gebeuren. Wordt nog steeds vervolgt....
Vorige week speelde het UK basketbal team in het SEC (South Eastern Conference) tournement, wat plaatsvond in New Orleans. UK was de nummer een van het land voor het toernooi begon. Men had enkel van Indiana verloren in de slotseconde van de wedstrijd. Doordat men eerst stond hoefde men niet de eerste ronde te spelen. De eerste twee wedstrijden werd wat moeizaam gewonnen. Dit zorgde ervoor dat men op zondag in de finale stond tegen VanderBilt. Dit team had slechts een keer het SEC tournement gewonnen en dat was in 1951. UK heeft het SEC tournement volgens mij meer als 20 keer gewonnen. Ook vorig jaar en het jaar ervoor waren zijn de winnaars. Dit seizoen had UK zowel uit als thuis van VanderBilt gewonnen. Thuis met meer overtuiging als uit. Het stadion van VanderBilt is nogal apart. De stoeltjes voor de trainer en reservespelers staan namelijk achter de ring. Ook is er een soort gracht naast het veld waardoor de supports op de eerste rij het veld op borsthoogte hebben, heel apart. Maar goed dit schijnt dus een negatieve invloed te moeten hebben op het bezoekende team.
Zondag rond een uur ging de wedstrijd van start. UK kwam al vrij snel op achterstand en was eigelijk continue aan het proberen de achterstand goed te maken. Dat resulteerde erin dat na de eerste helft de stand gelijk was. Halverwege de tweede helft stond UK voor met zo'n tien punten verschil. Op dat moment dacht ik dat UK het rustiger aan zou gaan doen en de wedstrijd zou gaan controleren. Dat liet VanderBilt echter niet gebeuren. De drang om van UK te winnen en daarmee een voor hun zeer zeldzame titel te winnen gaf het team een gigantische boost. Het team kwam terug en met nog een minuut te spelen kon ik het niet meer aanzien. Ik heb de tv afgezet, maar het was duidelijk. De tweede nederlaag van het seizoen was een feit en geen SEC winnaars van 2012. Aankomende donderdag speelt UK voor de NCAA (National Collegiate Athletic Association). Zoals je waarschijnlijk al vermoed is dat het nationale kampioenschap, oftewel the Big Deal! Een hoop mensen in Lexington beweren dat het goed is voor UK dat men afgelopen zondag verloor. Het team zou namelijk last hebben van arrogantie. Ik zie het wat anders. Ik denk dat veel spelers moe waren en dat VanderBilt meer energie had. Daarnaast is de bank van UK niet geweldig. Daar was UK tegen mindere teams in het seizoen kan wisselen met middelmatige bankspelers hebben ze dat tijdens de SEC niet kunnen doen. Maar goed donderdag om zeven uur Eastern zit ik er klaar voor!
De temperatuur in Lexington is afgelopen weekeind lekker hoog geweest. Rond de twintig graden voelde heerlijk na de sneeuw van vorige week. Het enige nadeel wat dit met zich mee brengt is dat garden snakes uit de grond komen. Dit zijn hele kleine slangen die je niets kwijt doen. Ze eten met name insecten wat ervoor zorgt dat je daar niet zoveel last van hebt. Katie is echter niet zo'n fan van deze beestjes. Ze is het afgelopen weekeind dan ook continue aan het snake spoten geweest. Wanneer ze er een spot moet ik de schep pakken en het zielige beestje van zijn leven beroven. Als ik het niet doe word ik van mijn leven beroofd. Afgelopen weekeind is de teller naar zes gestegen. Ik denk dat het daar voorlopig ook wel bij blijft. Maar je weet het nooit. Vorig jaar is de teller op drie blijven steken. Bij deze mijn excuses aan de familie slang.
