De tweede week zit erop...het past niet!!

Ik heb inmiddels mijn tweede week achter de rug en het bevalt echt super. Ik vind ons OEM sales team erg leuk en ik pas er perfect tussen. Ook niet geheel onbelangrijk, ik denk dat we heel goed samen kunnen werken en goeie resultaten kunnen boeken.  Afgelopen weken hebben we de accounts besproken. In verband met een organisatie wijziging die afgelopen juni van start is gegaan veranderd er heel veel voor de sales mensen. Zo wilt men minder met agenten gaan werken. Voor Canada gebruikte men bijvoorbeeld tot 1 februari gebruik van een diensten van een agent. De accounts die deze agent had komen allemaal onder mij te vallen. Niet per direct, het gaat volgens mijn manager al met al een jaar duren voor ik alle accounts heb die men aan mij wilt doorschuiven. Ik heb afgelopen donderdag mijn eerste contact gehad met een account en dat verliep redelijk. Uiteraard wilde de beste man weer iets onmogelijks. Al met al heb ik hem wel een passende oplossing aangeboden. Het is even afwachten hoe hij daar verder mee omgaat. 

Verder was het een redelijk rustige week. Afgelopen woensdag  moest ik mijn bestelde kleding ophalen. Dat verliep allemaal wat minder. De beste man die mijn geholpen had met passen, afrekenen etc was er niet. Dus hielp iemand anders mij. Die kwam slechts met twee sportcoats en een broek op de proppen. Ik vroeg hem waar de andere twee broeken waren. Lichtelijk geirriteerd keek hem mij vragende aan. Als reactie op zijn vragende blik toverde ik de bon uit mijn binnenzak. Nu was meneer echt in de war. Zo'n vijf minuten later keerde de beste man terug achter de bali met de twee broeken die hij in eerste instantie niet kon vinden. Helaas ze waren niet op maat. Ik dacht ow ja krijgen we dat weer. Ik zeg niet op maat, beste Dereck (de man die mij eerder geholpen had) zou dat allemaal geregeld hebben. Nee dat kan niet zei de man want de broeken waren er niet. Daarnaast had Dereck het op maat maken ook niet berekend. Waarop ik zei needat klopt dat hebben we verrekend. Dat geloofde meneer niet. Waarom ik kinderachtig aan hem vroeg of hij zojuist zei dat ik sta te liegen. Toen was de toon gezet. Hij vroeg of hij de broeken mocht opmeten zodat ze op maa tgemaakt konden worden. Ik zei ja dat mag je zolang ik er niet voor hoef te betalen. Nee ik moest wel betalen. Ik zei weet je wat geef mij alles maar dan kom ik wel terug als Dereck er is. Dereck zou zaterdag weer aanwezig zijn. Ik bedankte de man vriendelijk en vertrok enigszins gefrustreerd. Had ik daar een bult geld uitgegeven en dan krijg je dit.Ik wist van te voren al dat ik daar niet heen moest gaan. Maar ik luister te vaak naar Katie. En waarom ik heb geen idee, zeker in dit geval niet. Katie is een vrouw die nog zo jong is dat ze helemaal niets van mannenkleding kan afweten. Maar goed weer een wijzen les geleerd. Want toen ik Katie na een bevestiging vroeg van de afspraken die Dereck en ik gemaakt hadden wist ze van niets. Dat is iets van Katie nog weleens overkomt. Maar goed resultaat ik heb twee broeken die niet op maat zijn en afgelopen zaterdag ben ik niet langs geweest omdat ten eerste geen zin had en ten tweede de wegen super slecht waren ivm de sneeuw. Ik weet ook niet of ik nog wel terug ga naar Dereck want ik heb het eigenlijk wel helemaal gehad met die tent. Voor mijn trouwspul zijn we daar ook geweest en was het ook allemaal ellende. Maar goed, van leren en gewoon weer verder gaan. 

Vandaag het superbal sunday. Ik heb wat vrienden uitgenodigd en ga dit keer zelf wat snacks maken omdat Katie dat dit jaar niet wilt doen. Ik hoop overigens dat het op de gewone kabel wordt uitgezonden want wij hebben geen betaalde kabel provider meer. Die heb ik opgezegd omdat ik helemaal gek werd van de house wifes of...... En nooit voetbal kon kijken. Ik denk dat dat nooit zal veranderen zolang we een tv hebben. Katie is namelijk verslaafd aan de televisie. Iets wat mij nogal kan ergeren. Ik kijk en nieuws en sport en dat is het. Maar goed wellicht dat ik toch een keer omga en een tweede tv koop. Eerst moeten we sparen voor een auto en een verhuizing. Ik wil namelijk graag verhuizen, om ze nog minder afhankelijk te worden van Katie haar ouders. Niet dat dingen niet goed gaan, maar vaak is het een kwestie van tijd voor je onenigheid krijgt over bepaalde dingen. Dus gewoon niet afhankelijk zijn, dan kun je ook geen onenigheid krijgen. Voor nu wens ik iedereen een leuke Superbal Sunday en hopelijk kan Beyonce wel alle completen van het volkslied onthouden!!! lol

De eerste week zit erop.....

Ik heb geen idee of deze post het er hetzelfde uit zal zien als mijn eerder geplaatsten berichten. Ik schrijf fit bericht namelijk  op een windows machines en in het verleden werd het bericht dan met een andere opmaak geplaatst. Maar het is helaas niet anders, ik heb namelijk geen mac machine meer. Tenminste Katie heeft er nog wel een maar die gebruik ik nooit. En ik schreef mijn berichten altijd op het werk maar dat gaat nu waarschijnlijk niet meer. 

Afgelopen maandag ben ik bij mijn nieuwe werkgever begonnen. Maandag en dinsdag stonden in het teken van training mbt de La Gard product lijn. Ik had dit samen met drie collegas uit Engeland. We verkochten La GArd in Engeland via een distributeur maar gaan dat nu direct doen via Kaba UK. De training was erg interessant en gelukkig waren de mensen uit Engeland erg aardig. Ik moet zeggen dat het erg relaxed is op mijn werk. Ik dacht altijd dat er in Amerika 60 urige werkweken werden gedraaid en iedereen gestrest zou zijn maar daar is bij Kaba Mas niets van te merken. Er heerst een super 8 tot 5 mentaliteit, mijn manager Orlando zei al dat je rond vijf uur moest zorgen dat je bij de deur weg was anders kon ik weleens onderste boven gelopen worden lol. Woensdag, donderdag en vrijdag stonden in het teken van nog meer training, security briefings en travel/phone policies. Omdat wij producten voor de overheid maken en in Zwitserse handen zijn er nog wat regels waar je je aan moet houden. Zo moeten wij alle communicatie met onze zusterondernemingen vastleggen. Qua reizen hebben we echt een vijf pagina tellend handboek wat wel en niet mag. Als werknemer betaal je je alle kosten vooruit en die kun je dan weer via een programma declareren. Het mooie hiervan is dubbelen punten. En dat is iets wat mij als muziek in de orden klinkt. Zo heb ik mijn vliegtickets voor mijn Phoenix trip in februari betaald met mijn Delta kaart, dat zijn dubbelen punten en wanneer ik dan vlieg krijg ik de miles er ook nog bij. Mooie manier om punten te sparen voor gratis vliegtickets naar bijv. Nederland. Ook kreeg ik een Iphone in mijn handen gedrukt. Helaas is het een 4, een toestel wat ik zelf ook heb. Mijn toestel begint echter wel wat kuren te vertonen. Een Iphone heeft slechts twee knoppen maar beide werken erg slecht op mijn telefoon. Het mooie aan de telefoon van het werk is dat prive gebruik is toegestaan en je er niet voor hoeft te betalen. Nu bel ik prive vrij weinig en sms ik ook niet heel veel, met name vanwege Imessage wat gratis is. Maar ondanks dat krijg ik wel elke maand een rekening van 190$ van Verizon. Mijn contract loopt in augustus af en die van Katie in mei. Ik ga dan zeker een nummer beeindigen om de kosten hopelijk terug te brengen naar 90$. Het werk maakt gebruik van het AT&T netwerk omdat men ook in het buitenland bereikbaar wilt zijn. Rondom Lexington zou AT&T niet zo goed zijn als Verizon volgens de verhalen. Nu kan ik dat dus zelf gaan controleren. lol. Ook heb ik een laptop ontvangen zodat ik thuis en onderweg gewoon kan doorwerken. Morgen ga ik het op het werk hebben over benefits, iets waar ik erg naar uitkijk. Al met al was het een super leuke, leerzame eerst week en weet ik zeker dat ik het hier super naar mijn zin ga hebben. Ik ben erg blij dat ik toch selectief ben gebleven in mijn zoektocht naar een baan. Nu heb ik echt iets wat ik heel leuk vind en waar ik vol voor kan gaan. Dat is toch leuker dan dat je iets hebt wat je toch niet helemaal wilt. 

Verder is er weinig nieuws de melden vanuit Lexington. Helaas heb ik woensdag moeten vernemen dat mijn buurman in het ziekenhuis ligt omdat het een stroke heeft gehad. Katie en ik heb onze hulp aangeboden wanneer nodig en ik ga straks even langs om een fruitmandje te brengen. Hopelijk komt alles snel goed met de beste man. Mijn weekeind was ook goed.Vrijdag hadden we bezoek en gisteren hebben we met vrienden de UK basketbal wedstrijd gekeken. Daarna hebben we bij vrienden een spelletje pool gespeeld. Vandaag mag ik de auto gaan wassen, boodschappen gaan doen en strijken lol. 

 

Vakantie, Kerst en werk.....

Het is weer twee maanden geleden dat ik voor het laatst iets geschreven heb dus hier komt een broodnodige update. 

Laat ik beginnen met mijn werk bij de gitaarwinkel. Kerst is voor retail altijd de maand waarin het moet gebeuren. Dat begint meestal zo rond Blackfriday en normaal wordt het alleen maar meer tot midden januari. In januari heb je namelijk nog de mensen die spullen kopen van het geld wat ze voor kerst gekregen hebben. Ik was zo aardig geweest om te werken tot en met kerstdag en daarna pas op vakantie te gaan. Maar ik moet heel eerlijk zeggen dat kerst erg tegen viel. Begrijp me niet verkeerd het was niet slecht maar ik had er meer van verwacht. De twee weken die ik op vakantie was is het een week druk geweest. De tweede week had men zoveel tijd dat men uit verveling maar is gaan opruimen. De eerste week was het trouwens ook niet zo heel druk. Maar het probleem hier is een beetje de mentaliteit waar het er bij sommige nogal aan schoort. Een van de hoofdreden voor mijn vertrek trouwens. Als Ebay afdeling verkopen wij meer alles de retailstore en de andere internet afdeling. Ondanks dat wordt er van ons verwacht dat wij voor de rest lopen. Ja dat lijkt mij de omgekeerde wereld. Maar goed blijkbaar telt hoelang je hier werk en niet wat je presteert. Ach ik hoef me er gelukkig allemaal niet druk meer om te maken. Ik heb namelijk een nieuwe baan. 

In mijn laatste blog schreef ik al over Kaba Mas en dat ik mijn verwachting een beetje probeerde te temmen. Op 7 december kreeg mijn sollicitatie een vervolg. Orlando (de man die het eerste interview afgenomen had) had een interview voor mij geplant met Mr Michael de Sr Sales manager. Michael werkt vanuit Salem NC maar komt geregeld naar Lexington toe. Hij was erg druk op 7 december en dat liet hij wel blijken ook, hij liet mij namelijk een ruim uur wachten. Maar goed dat hoort er allemaal bij. Het gesprek was kort maar krachtig. Geen noem je vijf sterke en zwakke punten. Gewoon wat heb je gedaan, vertel iets over jezelf en hij gaf een beschrijving van de baan en wat Kaba verwacht van haar personeel. Een week daarna ontving ik een assignment in mijn email. Ik dacht dat het spam was maar dat bleek ik mis te hebben. Orlando belde mij een paar dagen later en vroeg hoe het met mij ging en of HR al contact met mij had opgenomen. Ik zei dat ik van HR niets vernomen had. Daarnaast vroeg hij of ik een assignment ontvangen had. In het begin ging er niet eens een lampje branden maar een uur later dacht ow verrek. Tijdens mijn gesprek met Orlando gaf hij al aan mij te willen aannemen en mee naar Las Vegas te willen nemen op 14 januari voor een beurs. Het duurde even maar toen drong het me door dat ik een baan aangeboden kreeg. Nu moest ik alleen nog een salaris voorstel krijgen. En om eerlijk te zijn dat heeft me nog nooit zo weinig geintresseerd als nu. Ik wil gewoon iets doen wat ik leuk vind en dat salaris komt vanzelf wel. Maar goed ik heb Orlando een email gestuurd met dagen waarin ik beschikbaar was om langs te komen op kantoor in Lexington voor ik op vakantie ging. Echter geen reactie. Meneer was op vakantie tot 2 januari. In die week heb ik de test gemaakt. Het viel best mee, alleen het engels taal deel was wat moeilijk voor mij, de persoonlijkheid vragen en het statistiek deel vielen wel mee. Ik kwam de test uit als the complete person. Daar moest ik wel om lachen en die heb ik dan ook gelijk naar Orlando doorgestuurd. Op vakantie kreeg ik dan eindelijk bericht terug van Orlando. Hij zou samen met Mr Michael naar mijn resultaten gaan kijken op 3 januari en dan zou ik het wel horen. Een paar dagen later kreeg ik een email dat HR contact met mij op zou nemen. Ondanks dat ik HR en Orlando mijn Nederlandse telefoon nummer gegeven had, bleef het stil. Op 7 januari kreeg ik dan eindelijk een email van HR dat men mij had geprobeerd te bereiken maar zonder succes. Ja niet zo vreemd mijn telefoon doet het niet in Europa. Voor ik weg ging heb ik zelfs nog een voicemail achter gelaten voor HR waarin ik dat aangaf. Maar goed ik zat op het moment van het ontvangen van de email in Rome aan de tweede fles wijn. Ondanks dat wilde Katie dat ik hun zou bellen. Ik naar het hotel en gewapend met een pen en stuk papier bellen. Nou ik heb het wel tien keer geprobeerd maar alleen maar voicemail. Mevrouw HR lag denk ik thuis al op de bank. Ik had Orlando de avond ervoor gemaild of ik nou verwacht werd op 10 januari of niet. Ik had mijn schoonouders namelijk nog niets verteld. Maar toen kwam eindelijk de verlossing op 7 januari in de lobby van het Palatino hotel in Rome ontving ik een mailtje waarin hij aangaf dat ik de 21st kan beginnen als ik het aanbod van HR aan zou nemen. Toen heb ik maar een champagne fles gekocht, want ik had de hoop bijna opgegeven. HR stuurde mij de volgende dag een mailtje waarin ze aangaf contact met mij op te nemen als ik weer terug in Amerika was. Op donderdag 10 januari was ik druk aan bellen voor pasfoto's voor een nieuw Nederlands paspoort. Deze hebben namelijk andere afmeting als pasfoto's voor een Amerikaans paspoort. Nadat ik fotograaf drie ophing (niet letterlijk) ontving ik weer een email van HR dat men mij niet bereiken kon. Ik heb ze direct terug gebeld en tijdens dat gesprek ontving ik dan eindelijk een aanbod. Het aanbod was iets beter als ik verwacht had dus dat was positief. We moesten alleen nog een datum zetten voor de drug test en het doornemen van de benefits. Ik stelde maandag voor en dat vond mevrouw Pearl allemaal goed. Gisteren ochtend heb ik me om negen uur gemeld en heeft mevrouw Pearl in een gesprek van een uur mij verteld over de benefits. Ik was erg verbaasd over het aantal betaalde vakantie dagen. Ik heb drie weken die ik vrij mag plannen en dan acht geplande vakantiedagen, wat uitkomt op 23 betaalde vakantiedagen. Daarnaast betaald men mee aan mijn pensioen, levensverzekering en ziektekosten voor zowel Katie als ik. De drug test was wel grappig, ik ga ervan uit dat dat allemaal goed is. Nadat ik Orlando had gemaild dat alles rond was ontving ik een email van hem met daarin de planning voor de eerste weken. Ik begin met een training in Lexington, daarna een training in Salem NC. Daarna weer een training in Lexington en dan daarna een beurs in Phoenix. De eerste maand is dus alweer vol gepland. Maar ik heb er veel zin in. Ik ben gisteren al begonnen met het bestuderen van de verschillende product groepen en dat gaat me allemaal goed af. Mijn schoonouders reageerde geluk redelijk positief op mijn vertrek. Wat mij positief verrasten. Nog een paar dagen hier en dan kan het echte werk beginnen. 

Na anderhalf jaar niet meer in Nederland geweest te zijn was het dan zover op kerstdag. Om twee uur kwamen we aan op het vliegveld van Lexington om vanuit daar naar Chicago te vliegen en over te stappen op de vlucht naar Amsterdam. Helaas, die kerstdag hebben we Lexington niet verlaten. Toen we aankwamen had men het over een half uur vertraging maar dat werd iets meer. Katie en ik waren er goed ziek van toen we om 11:30 buiten stonden te wachten op de moeder van Katie die ons weer zou ophalen van het vliegveld. De volgende dag hebben we het opnieuw geprobeerd nu via Detroit en United had ons overgeboekt naar Delta vluchten. Zowaar ging alles goed en kwamen om zes uur s ochtend in Amsterdam aan. Jorrit en Marjolein hebben ons daar opgehaald en na anderhalf uur kwamen we aan in Deventer. Na de koffers uit de auto gehaald te hebben zijn Katie en ik richting mijn ouders gereden waar mijn opa en oma ook waren. Daar hebben we koffie gedronken en daarna zijn we weer richting Jorrit en Marjo gegaan. Wij zouden daar namelijk onze tijd in Nederland verblijven. Die dag zijn we naar Bakkerij Bart gegaan. Dat is namelijk Katie haar favorieten sandwich winkel. Ook hebben wat biertjes in de stad gedaan. S avonds hebben we gegourmet en zijn we rond tien uur naar het mandje gegaan. Verder hebben we die week oud en nieuw gevierd met vrienden wat heel gezellig was en zijn Katie en ik naar Duitsland geweest waar we een nacht in een kasteel verbleven. Het kasteel was echt heel erg gaaf. Ik zal binnenkort wat foto's plaatsen. Er was een minpuntje, Katie werd s avonds ziek en voelde zich ook de volgende ochtend niet heel lekker. Ik denk dat het de ziekte van Vino Blanco was. Maar goed, ik kan het mis hebben lol. We zijn ook nog naar Rome geweest. Voor de tweede keer in mijn leven vloog ik met Easy jet en dat viel niet tegen. Een binnenlandse vlucht in Amerika is slechter. De vlucht begon trouwens met ellende, want het neuswiel functioneerde niet helemaal goed. Maar na 20 minuutjes stonden we alsnog op de polderbaan voor take off. Rome was echt heel erg mooi en het verbaasde mij trouwens hoe goedkoop het eten en drinken was rond alle touristisch attracties. Voor 15 Euro had je goed te eten en te drinken naast bijvoorbeeld had colosseum. De mensen van het hotel waren echter wel buitengewoon onbeschoft. Misschien ben ik in Amerika ook wel iets te verwent mbt gastvrijheid en customer service. Bij zowel het in als uitchecken stond met lekker met elkaar te lullen ipv bijvoorbeeld te vragen hoe mijn verblijf geweest was. De wifi waar je voor moest betalen, deed het alleen als je op de pot zat van de bijna middeleeuwse badkamer. De laatste avond sliepen we op het vliegveld in Amsterdam. Daar hebben we nog wat met mijn ouders gegeten en de volgende ochtend stond we om negen uur in te checken om terug naar Amerika te vliegen. Het was de eerste keer dat ik met mijn green card reisde en dat verliep allemaal goed. Ik moest trouwens wel mijn vinger afdrukken afgeven en zeggen waar ik werkte en hoelang ik weg was geweest, maar goed het zal wel. 

Al met al heb ik het heel erg naar mijn zin gehad. Het was leuk om weer even in het kikkerlandje te zijn maar er waren ook wel dingen die ik miste. Op nieuwjaarsdag wilde we bijvoorbeeld een broodje gaan eten ergens. Misschien een bloody marry drinken omdat je toch wel last hebt van de nodige biertjes die je de nacht ervoor genuttigd heb. In Nederland is er slecht een optie en dat is een AC restaurant langs de A1. Ook romantisch maar toch anders. lol. Katie was na twee weken toch wel uitgeteld en die hoopte op donderdag en vrijdag uit te kunnen rusten. Maar goed manlief besloot dat we naar Chicago moesten voor een nieuw paspoort. Ik moet namelijk veel reizen voor mijn nieuwe baan en mijn paspoort verloopt in mei. Sommige landen eisen dat je paspoort minimaal 6 maanden geldig is bij binnenkomst. Dus moest ik even een nieuw paspoort halen. Als is goed gegaan en met zo'n drie weken krijg ik als het goed is bericht dat ik mijn oude paspoort naar Washington moet sturen en zij sturen mij dan mijn nieuwe paspoort naar Lexington op het moment dat zijn mijn oude paspoort ontvangen hebben. Het jaar is dus goed begonnen. Het belooft een mooi jaar te worden waarin hopelijk Katie afstudeert in mei en ik met een nieuwe uitdaging begin volgende week. Bij deze wens ik iedereen nog een gelukkig nieuwjaar en al het beste voor 2013.

Hier ben ik weer....

Het laatste bericht dateert inmiddels weer van bijna twee maanden geleden. Ik ben inmiddels jarig geweest en druk geweest onze kerstvakantie te plannen. Daarnaast ben ik op het werk heel erg druk en ben ik ook druk opzoek naar ander werk. De kerstmaanden zijn de maanden waarin in de retail business het geld verdient moet worden. Blackfriday is een dag waarop een hoop verkocht kan worden, mits je het goed aanpakt.

James en ik zijn in het begin van november begonnen met praten over blackfriday. Wij hadden onze ideeen wel redelijk klaar maar de rest, incl ome Bob, hadden er allemaal toch niet echt over nagedacht. Op dat moment druk je je eigen ideeen er gewoon doorheen. Dat hebben we dan ook gedaan. Ik zal niet te veel in details treden maar we hebben drie dagen nodig gehad om alles de deur uit te krijgen. Dag record, maand record alles werd verbroken. Iets waarop we best trost zijn. Al is het jammer dat je hier nooit echt voor bedankt wordt. Nee ze weten hier niet hoe je het personeel moet motiveren. Een van de redenen waarom ik hier ook echt na kerst niet meer wil werken. Ik denk dat ik nog nooit ergens met zoveel tegenzin (op sommige dagen) heb gewerkt. Al verkopen we morgen elke gitaar die we hebben, voor twee keer de normale prijs, dan nog is het niet goed genoeg. Daarnaast lijkt het wel of je hier gestraft wordt als je wilt werken. We zitten inmiddels op het punt waar we meer verkopen dan en de retail winkel en de online winkel samen. Dit betekent nog steeds dat wij het meeste werk moeten verrichten. Maar goed dat zal nooit veranderen en dan wordt het tijd om weer opzoek te gaan naar wat anders. Ik ben drie weken geleden weer begonnen met het zoeken van een nieuwe baan. Twee dagen later had ik een interview staan bij Kaba Mas, een slotenboer gevestigd in Lexington, voor een baan als sales manager. De omschrijving van de baan was erg beknopt, slechts vier zinnetjes. Maar goed het leek me wel wat dus op zondagavond mijn huiswerk gedaan en maandagochtend met frisse moed die kant op. Ik had een gesprek met een rustige man rond die veertig. Absoluut geen snelle verkoopjongen. Nu bleek al vrij snel dat het meer om accountmanagement gaat en het zoeken van nieuwe grote accounts. Dus niet de hele dag Jan en alleman opbellen om afspraken te maken. Iets wat mij absoluut niet aanspreekt. Het gesprek liep erg goed. Ik had zelf een soort presentatie gemaakt om beter uit te leggen wat ik het verleden gedaan heb. Dit had ik nog niet eerder gedaan en ik kreeg daar ook een complement voor. De man vertelde mij dat er 150 reacties waren geweest en dat hij er daarvan vier uitgekozen had, waaronder ik dus. Als ik de baan zou krijgen zou ik samen met hem verantwoordelijk worden voor Amerika en Canada. Daarnaast is er een andere salesmanager die de rest van de wereld verantwoord. Dat lijkt erg veel maar dat valt wel mee omdat men in de meeste landen een verkoopkantoor heeft. Na een uurtje stond ik weer buiten met een heel goed gevoel. De beste man gaat vandaag of morgen richting Canada voor een week en wanneer hij terug komt laat hij weten hoe of wat. Ik ben erg enthousiast maar probeer het enthousiasme toch een beetje te temmen om niet te teleurgesteld te zijn als ik de baan niet krijg.

Qua vakantie is het meeste geregeld, ik moet nog een hotel boeken. Katie weet inmiddels dat we naar Rome gaan, wat een verrassing had moeten zijn. Haar moeder begon over Rome te praten tegen mij tijdens het thanksgiving dinner, in de veronderstelling dat Katie in een andere kamer was. Helaas, ze stond achter ons. Ze heeft alleen mij verteld dat ze het weet, zodat haar moeder zich niet schuldig kan voelen, ach ja kan gebeuren. Gelukkig schiet het wachten aardig op. Binnen een maand zitten we in het vliegtuig naar Amsterdam en kan de welverdiende vakantie beginnen. Maar voor die tijd moet er nog even hard gewerkt worden om iedereen van een gitaartje te voorzien.

Ik zal proberen nog een stukje te schrijven voor we vertrekken, maar ik beloof niets.

Update, eindelijk

Daar gaan we weer, het kopje zegt alweer genoeg, het is weer tijd voor een update. Ondanks dat ik wel een hele lange uitgebreide update wil schrijven heb ik ook vanmorgen niet echt de tijd ervoor. Het belooft namelijk toch weer een drukke dag te worden op zowel het werk als thuis. Ik ben daar zelf overigens helemaal verantwoordelijk voor. Op het werk vond ik het een goed idee om gratis gitaren van of meer als $2,500 gratis naar Europa, Canada, Japan, Asia en Australia te verschepen. Dat kan namelijk heel goedkoop met USPS. Voor zo'n $80 heb je de gitaar in Europa. Australia is rond de $130 en Japan ook zo ongeveer. Met USPS heb je ook geen last van back charges. UPS heeft hier nogal een handje van tot groot ongenoegen van ome Bob. Maar goed dit slimme idee zorgt ervoor dat we vooral veel aanvragen uit Australie krijgen en ook redelijk wat verkopen aan de Aussie's. Thuis is het vandaag ook druk want we geven een dinner party vanavond. Dus ik moet om vijf uur thuis zijn en meehelpen de boel klaar te maken. Mij komt het eigelijk niet zo goed uit want ik wilde vanavond nog even hardlopen voor ik aanstaande zaterdag the cure for cancer 5k gaan lopen. Ik voel me redelijk fit de laatste maand en zit goed in mijn vel dus dat moet goed komen. Een van de redenen dat ik waarschijnlijk goed in mijn vel zit is dat katie en ik tijdens de kerstvakantie naar Nederland gaan en nog waarschijnlijk nog drie landen binnen Europa gaan bezoeken. Wij zijn na ons huwelijk niet op huwelijksreis geweest, deze reis moet dat gemis een beetje invullen. Voor Katie zal alles een verrassing blijven, dat wilt ze namelijk erg graag. 

Verder hebben we wat auto ellende gehad de afgelopen maand. Ik bracht de familiebus naar de dealer om de olie te laten verversen en kreeg een rekening van $81. Ze hadden Bob gebeld met een verhaal dat de ruitenwissers verslaten waren. Dit waren echter Bosch ruitenwissers twv $90 dit ik er in maart opgezet had. Maar goed ruitenwissers weg en een monteur die bijna door een rietje kon eten. Ik was er namelijk niet heel blij mee. Katie haar auto had een barst in het voorruit  nadat we over een speedbump reden en haar voeten, die zoals zo vaak op het dashboard lagen, de ruit raakte. Nieuwe voorruit a $305. Ja laten we het er maar op houden dat ik blij was dat Katie niets mankeerde. Hopelijk is het dit even mbt het wagenpark. 

Er is ook goed nieuws want ik heb mijn gitaar in ontvangst mogen nemen vorige week vrijdag. Fender had namelijk een sales actie opgezet voor zowel klanten, verkopers en winkeleigenaren. De klanten kregen 10% korting op aankopen, wij als verkopers kregen 10% van de verkochten waarden in zogenaamde Fender Bucks. Deze kan je dan spenderen aan Fender producten, nadeel je betaal de retail prijs en niet MAP (minium advertisement price). Voorbeeldje een Fender American Standard Stratocaster kosten retail $1699 en de MAP is slecht $1049. Maar goed dat betekend dus verkopen voor wat je waard bent zodat je jezelf op iets nieuws kan trakteren. James, mijn collega, en ik doen de Ebay afdeling samen en delen dit dus allemaal. Wat hadden na drie maanden bijna $10,000 in Fender Bucks verzameld. Verre weg het meeste van iedereen. We hebben uiteindelijk drie gitaren besteld, een extra case, een amp en nog wat kabels. James heeft zijn gitaar in geruild voor store credit en zo hebben we dat ook met gitaar nummer drie gedaan. James heeft zichzelf op een Gibson getrakteerd en betaal mij de helft van de waarde van gitaar drie. Kan ik mooi het vakantie budget mee aanvullen. Maar er was ook een PRS sales event. En die zijn altijd leuk, want wij zijn de grootste PRS dealer ter wereld met meer als 500 PRS gitaren op voorraad wat het allemaal wel makkelijker maakt. En wie wilt er nou geen PRS gitaar. Het werkt iets anders als het Fender Bucks systeem. Je krijgt namelijk punten voor de producten die je verkoopt. Nu was het mooie dat PRS vlak daarvoor de PRS SE acoustic series gelanceerd had. Leuke gitaartje in Korea gemaakt en niet zo duur. Je kreeg voor het verkopen van een van deze gitaren evenveel punten als wanneer je een private stock verkoopt, en die beginnen bij $8,000. Wij verkochten ze als warme broodjes waardoor zowel James als ik een american made PRS hebben besteld die vandaag of morgen wat afgeleverd zal worden. Zowel James en ik hebben besloten ze niet te houden maar aan Bob te verkopen voor $100 onder kostprijs. Ik vind PRS gitaren heel mooi en ze klinken ook erg goed, maar ik vind het geluid wat een stratocaster maakt met de single coils erin toch mooier. Daarnaast speel ik amper gitaar en heb ik geen gitaar nodig van $4000. Verkopen dus en iets voor de vrouw kopen en het vakantie budget aanvullen. Ik moet er trouwens nog steeds om lachen dat ik hier zit en gitaren verkoop. Ik doe met name de internationale ebay verkopen. Ik vind dat Amerikanen toch wat zenuwachtiger worden als ze iets buiten de land grenzen moeten doen. Ik vind het juist leuker als we de grens overgaan. 

Mijn nieuwe American Standard Stratocaster 

Afgelopen zaterdag hadden we de trouwerij van Jeff & Maria. Ik moest van Katie helemaal in het zwart met een goden stroopdas. Ja inderdaad je moet er maar opkomen. Vrijdag toen ik thuis kwam liet zij mij trost mijn zwarte overhemd zien en de bijhorende stropdas. Het overhemd paste maar was wel wat groot. Een broek had ze niet gehaald die moest ik zelf maar halen. Ik zaterdag ochtend richting JC Pennye om mijn outfit compleet te maken. Ik kon het eerst niet vinden maar toen ik het eenmaal gevonden had kond het personeel mijn niet vinden. Wat een slechte service, niemand te bekennen en toen ik eindelijk iemand vond keek men mij aan of ze water zagen branden. Maar goed na een uurtje toch geslaagd. Nieuw overhemd en nieuwe broek gekocht, nu maar hopen dat Katie het zou goedkeuren. Gelukkig keurde ze het allemaal goed. Rond half vier werden we opgehaald door Matt & Janine. De bruiloft was wel gezellig, het jammere was dat het bier nogal snel op was. Toen moest ik over op de bourbon and coke en dat is toch niet mijn favoriet. Ik heb de strijd met bourbon geregeld verloren. Maar dit keer heb ik mij ingehouden en ging het allemaal goed. Voorlopig gelukkig geen trouwerijen meer. 

Ja zoals ik eerder al schreef aankomend weekend hebben de 5 K race. Volgens mij doet Katie haar moeder mee, Mark, Eryn, Katie en ik. Dus dat zou gezellig moeten worden. Ik ga dit keer voor een serieuze tijd. Waarmee ik bedoel dat ik niet naast Katie ga lopen wat ik eerder weleens gedaan heb. Deze post is toch langer geworden dan ik dacht. Maar het is nu weer tijd om wat te gaan doen. 

Rule the air...of toch maar niet

Twee weken geleden werd ik gebeld door een recruiter van Verizon met de vraag of hij mij een aantal vragen mocht stellen. Nou ja daar is niks mis mee, dus ik ging akkoord. Het ging er met name over hoe ik over sales denk en hoe ik invulling aan die functie zou geven. Na een gesprek van zo'n vijf minuten vroeg de beste jongen of ik geintresseerd was in een sales functie bij Verizon. Ik dacht ach het kan geen kwaad om eens te kijken wat het precies inhoud. Ik heb in het verleden, toen ik nog op school zat, bij Vodafone gewerkt wat best leuk was af en toe. Vorige week maandag moest ik mij om tien uur melden bij de Verizon winkel hier om de hoek. Normaal ging ik altijd strak in pak naar interviews, dit keer dacht ik ach een nette spijkerbroek en een overhemd kan wel. Na ruim twintig minuten kwam meneer patser in zijn wat oude Cadillac aanrijden. Een jongen van mijn leeftijd stelde zich voor als Marcus en begon direct erg enthusiast te praten over Verizon, je kent het wel. Zo eentje die bijna een orgasme krijgt als hij aan zijn werk en het bedrijf waarvoor hij werkt denkt. 

Ik mocht plaatsnemen in een wat klein kantoortje zonder ramen maar kreeg zowaar wel water aangeboden. Dat was de eerste keer dat ik wat kreeg aangeboden tijdens een interview. Goed het verhaal begon zoals het altijd begint. Je gaat over je cv heen en vertelt een beetje over hoe en wat je gedaan hebt. Meneer Marcus kon mooi praten maar luisteren was toch echt niet zijn sterkste kant. Over en over vroeg hij hetzelfde. Ik denk dat ik wel zes keer de vraag gehad heb waarom ik Commerciele Economie heb gestudeerd en wat voor werkzaamheden ik deed bij mijn vorige baan. Super vervelend maar goed ik hield mij maar beschaafd. Na een dik uur mocht ik wat vragen stellen. Uiteraard vond Marcus elke vraag die ik stelde geweldig, ook zoiets. Toen ik begon over salaris gleed Marcus bijna van zijn stoel af. Hoe vertelde over het geweldig; geen basissalaris, 100$ op commisie gebasseerde salaris en hoe de rotaties tussen de winkels werkte. Ik had het toen al snel gezien. De gene die het meeste verkoopt heeft eerste keuze met betrekking to locatie en werktijden. Toen ik vroeg of er account manager functies waren vertelde meneer dat dat niet meer bestaat. Bedrijven geven hun medewerkers een vergoeding voor het gebruikt van een prive telefoon. Toen wist ik het helemaal, ik heb geen zin om opa en oma een telefoon aan te smeren. Die tijd heb ik wel een beetje gehad, dat was leuk toen ik 18 was. Maar goed Marcus hield niet op over hoeveel geld ik kon verdienen. Zeker tijdens kerst, dat was de periode waar ik gewoon niets hoefde te doen behalve mensen aansluiten. Ja dat klinkt geweldig maar ik wil met kerst toch naar Nederland. Hoe vroeg of ik een test wilde afleggen op het internet. Ik vertelde hem dat ik daar geen in had. Nou hij zou het mij wel op de mail zetten. Daarna kreeg ik te horen dat men bij Verizon het op prijst stelt als je fatsoenlijk gekleed bent. Ik keek hem wat vragend aan. Meneer Marcus vond mijn kleding niet gepast. Waarop ik zei dat er in ieder geval geen gaten in broek zaten en wees naar een groot gat wat hij in zijn Walmart pantalon had. Daarna was het gesprek snel afgelopen wat maar goed was ook, want ik moest na twee uur slap gelul toch wel heel nodig naar de wc. 

Marcus belde twee dagen later en liet een voicemail achter, waarom ik mijn test nog niet gemaakt had. Ik zal eerlijk zijn ik heb er na gekeken en de tranen liepen over mijn wangen. Wat een niveau, hoeveel is 7x7??? En dan 50 vragen van vergelijkbaar kaliber. Na drie vragen dacht ik hoe klik ik dit scherm zo snel mogelijk weg. Ik denk dat Marcus nog steeds met zijn gedachten in de wolken is. Jammer dat katie en ik Verizon telefoons hebben. Dat betekent dat ik Marcus zijn salaris indirect betaal, wat zonde van het geld is. Maar goed ik ben weer een ervaring rijker en Marcus denk ik ook. Praatjes vullen geen gatjes (ook niet in een Walmart pak!).      

Ja hij leeft nog....

Het is alweer even geleden dat ik weer wat geschreven heb. Waarom schrijf ik niet meer zo vaak stukjes? Dat is redelijk makkelijk uit te leggen, ten eerst ik maak eigelijk niets mee de laatste tijd. Het is hier ronduit saai. Ik ga s morgens naar het werk en kom s avonds weer terug. Kook eten, doe de was, kijk wat tv en drink af en toe een biertje en dan ga ik naar bed. En dan een paar uur later begint het hele verhaal weer opnieuw. Zeker nu Katie en ik besloten hebben om met kerst naar Nederland te gaan is er eigelijk niet heel veel geld om leuke dingen te doen. Het probleem is namelijk dat als we iets doen en afspreken niet heel veel geld uit te geven het vaak toch uit de hand loopt. Ik weet wel wie daar verantwoordelijk voor is, lol. Maar goed naast dat er hier weinig gebeurt ben ik wel wat drukker op het werk dan voorheen. Mijn werk en ik hebben een haat liefde relatie. De eene dag is wel oke de andere dag ga ik het liefst rond een uur naar huis want dan heb ik het helemaal gehad. Maar goed zelfs als je voor je familie werk kun je dat niet doen. Maar wat wel positief is, is dat ik mijn frustratie op het werk kan laten. Voorheen wilde ik ze nog weleens mee naar huis nemen wat Katie haar avond niet ten goeden kwam. Ja hoe gaat het met het solliciteren? In een woord slecht. Ik zoek me een ongeluk maar kan eigelijk niets in de buurt vinden. Ik ben inmiddels weer uitgeweken naar Cincinnati met de hoop daar wat te vinden. Maar ook daar is het niet veel. Randstad belde een tijdje geleden voor een interview maar die belde de volgende dag ook weer af. Nu belde Randstand afgelopen vrijdag nog voor een baan die niet heel verkeerd klonk maar of ik daar voor uitgenodigd wordt moet nog blijken. Maar goed, de aanhouder wint blijkbaar, dus laten we dat dan ook maar hopen. Ik heb zojuist nog een paar sollicitaties gestuurd. Dus dat wordt weer even afwachten.

Katie haar ouders zijn sinds afgelopen donderdag out of town, dus passen wij op hun huis. Iets wat op zich niet heel vervelend is. Het is net allemaal wat groter en luxer als de blokhut waar Katie en ik in wonen. Morgen komen zo volgens mij weer terug dus dan kunnen we weer in het eigen bedje slapen. Ik moet thuis nodig aan de tuin werken want het is echt een puinhoop. Iets waar ik niet heel veel zin in heb, maar een voordeel het is de laatste tijd niet meer zo warm. Dat helpt wel, want het grasmaaien met 95 F is niet echt heel prettig.

Daarnaast hadden we op het werk een Fender sales incentive die op 1 mei gestart was en op 31 juli afliep. James en ik doen de verkopen samen en sinds kort hebben we ook een andere commisie structuur die ervoor zorgt dat we meer een team. We hebben in de afgelopen twee maanden behoorlijk wat Fenders kunnen verkopen. Met elke verkoop verdien je punten die je dan kunt gebruiken om Fender producten te kopen. James en ik hebben uiteindelijk drie gitaren een amplifier en een tweet case besteld. Een gitaar hebben we verkocht, een gitaar voor James en een voor mij. Ik heb een Fender American Standard Stratocaster in Charcoal Metallic uitgezocht en daar heb ik een tweet case voor besteld. De normale SKB case oogt niet zo best. Ik wilde graag een stratocaster omdat ik het geluid van de single pickups erg mooi vindt. Ik heb nu een PRS met Humbuckers en dat is niet echt het geluid waar ik van hou. Het is niet dat ik gitaar speel, maar voor als ik het ooit in de vingers krijg, dan heb ik in ieder geval een gitaar. Het klokje heeft hier 6 uur geslagen, tijd om naar huis te gaan. Ik zal deze week proberen iets te schrijven over het tiendaagse dieet waar ik door Katie aangezet ben.